Szczegóły gatunku
Pieczarka biaława
Agaricus arvensis
Wymagana ostrożność
Zdjęcie: Missvain · CC0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Duża biała pieczarka z podwójnym pierścieniem, blaszkami ciemniejącymi do brązu i często anyżowym zapachem.
Cechy rozpoznawcze
Powierzchnia może powoli żółknąć po dotknięciu. Szybkie intensywnie żółte przebarwienie u podstawy i fenolowy zapach wskazują na trujące gatunki pokrewne.
Wskazówki identyfikacyjne
Do oznaczenia sprawdź cały owocnik. Duża biała pieczarka z podwójnym pierścieniem, blaszkami ciemniejącymi do brązu i często anyżowym zapachem. Powierzchnia może powoli żółknąć po dotknięciu. Szybkie intensywnie żółte przebarwienie u podstawy i fenolowy zapach wskazują na trujące gatunki pokrewne. Typowe siedlisko: Na łąkach, pastwiskach, w ogrodach i na skrajach lasów, na żyznych glebach.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- 10–15 cm, biały do bladożółtego, początkowo dzwonkowaty do wypukłego; po dotknięciu często żółknie.
- Hymenofor
- Blaszki gęste, początkowo jasne do różowych, później czekoladowobrązowe; wolne od trzonu.
- Trzon
- 10–15 × 1–3 cm, biały do żółtawego, często maczugowaty, z dużym podwójnym pierścieniem.
- Miąższ
- Biały do żółtawego, na powietrzu może żółknąć; podstawa nie powinna wykazywać szybkiej, jaskrawożółtej reakcji typowej dla pieczarki karbolowej.
- Zapach
- Często wyraźnie anyżowy lub migdałowy.
- Wysyp zarodników
- Ciemnobrązowy.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 10–15 cm
- Wysokość trzonu
- 10–15 cm
- Grubość trzonu
- 1–3 cm
Siedlisko
Na łąkach, pastwiskach, w ogrodach i na skrajach lasów, na żyznych glebach.
Okres owocnikowania
maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Saprotroficzny
- Podłoże
- Teren trawiasty, Gleba
- Uwagi
- Występuje na łąkach, pastwiskach, polach i otwartych skrajach lasów, często na glebach bogatych w składniki odżywcze.
Występowanie
- Uwagi
- Szeroko rozpowszechniona w Europie na otwartych trawiastych terenach i w parkach.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Pieczarka karbolowa bardzo szybko intensywnie żółknie u podstawy trzonu i ma nieprzyjemny fenolowy zapach. Pieczarka łąkowa jest zwykle mniejsza, słabiej żółknie i ma prostszy pierścień. Białe muchomory mają białe blaszki i pochwę.
Podobne gatunki
- Pieczarka karbolowa (Agaricus xanthodermus) NIEBEZPIECZNY
Pieczarka karbolowa szybko intensywnie żółknie u podstawy i pachnie fenolem; pieczarka biaława zwykle pachnie anyżem.
- Pieczarka łąkowa (Agaricus campestris)
Pieczarka łąkowa jest zwykle mniejsza, słabiej żółknie i ma prostszy pierścień.
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Duży podwójny pierścień i zapach anyżu są pomocnymi cechami, ale same nie wystarczą, ponieważ istnieją trujące żółknące pieczarki.