Szczegóły gatunku
Pieczarka łąkowa
Agaricus campestris
Wymagana ostrożność
Zdjęcie: Nathan Wilson · CC BY-SA 3.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Biała pieczarka trawiastych siedlisk, której blaszki są początkowo różowe, a później stają się czekoladowobrązowe.
Cechy rozpoznawcze
Nie ma workowatej pochwy, a miąższ może lekko czerwienieć. Przed jakimkolwiek użyciem trzeba wykluczyć pieczarki żółknące oraz śmiertelnie trujące białe muchomory.
Wskazówki identyfikacyjne
Do oznaczenia sprawdź cały owocnik. Biała pieczarka trawiastych siedlisk, której blaszki są początkowo różowe, a później stają się czekoladowobrązowe. Nie ma workowatej pochwy, a miąższ może lekko czerwienieć. Przed jakimkolwiek użyciem trzeba wykluczyć pieczarki żółknące oraz śmiertelnie trujące białe muchomory. Typowe siedlisko: Na nienawożonych łąkach, pastwiskach, trawnikach i innych otwartych terenach trawiastych.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- 3–10 cm, początkowo półkulisty i biały, później wypukły do płaskiego; może być brązowawy lub lekko łuskowaty i w czasie suszy pękać.
- Hymenofor
- Blaszki młode różowe, później brązowe, a ostatecznie bardzo ciemnobrązowe; wolne od trzonu.
- Trzon
- 3–8 × 1–2 cm, biały, cylindryczny, z delikatnym pierścieniem, który może szybko zanikać; bez workowatej pochwy.
- Miąższ
- Biały, może lekko czerwienieć; brak charakterystycznego silnego żółknięcia u podstawy.
- Zapach
- Łagodny i przyjemny, bez zapachu fenolu ani atramentu.
- Wysyp zarodników
- Ciemnobrązowy do niemal czarnobrązowego.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 3–10 cm
- Wysokość trzonu
- 3–8 cm
- Grubość trzonu
- 1–2 cm
Siedlisko
Na nienawożonych łąkach, pastwiskach, trawnikach i innych otwartych terenach trawiastych.
Okres owocnikowania
maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Saprotroficzny
- Podłoże
- Teren trawiasty, Gleba
- Uwagi
- Saprotrof żyznych łąk, pastwisk i innych trawiastych siedlisk.
Występowanie
- Uwagi
- Szeroko rozpowszechniona na terenach trawiastych w Europie i innych regionach strefy umiarkowanej.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Pieczarka karbolowa po przecięciu u podstawy trzonu szybko barwi się na intensywnie chromowożółto i pachnie fenolem lub atramentem. Białe muchomory zachowują białe blaszki także z wiekiem i mają workowatą pochwę. Do oceny niezbędny jest cały trzon wraz z podstawą.
Podobne gatunki
- Pieczarka karbolowa (Agaricus xanthodermus) NIEBEZPIECZNY
Pieczarka karbolowa szybko barwi się na jasnożółto u podstawy trzonu i ma nieprzyjemny fenolowy lub atramentowy zapach.
- Muchomor jadowity (Amanita virosa) NIEBEZPIECZNY
Muchomor jadowity zachowuje białe blaszki i ma dużą workowatą pochwę u podstawy.
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Zmiana barwy blaszek jest ważna u pieczarek: u młodych owocników są różowe, a wraz z dojrzewaniem zarodników stają się czekoladowobrązowe.