Szczegóły gatunku
Pieczarka leśna
Agaricus sylvaticus
Tradycyjnie jadalny
Zdjęcie: Weaver Younghands · CC BY-SA 4.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Leśna pieczarka z brązowo łuskowatym kapeluszem i miąższem, który po przecięciu charakterystycznie czerwienieje.
Cechy rozpoznawcze
Kapelusz jest białawy do jasnobrązowego i gęsto pokryty brązowymi łuskami. Wolne blaszki zaczynają jako szaroróżowe i ciemnieją do brązowych. Miąższ wyraźnie czerwienieje po uszkodzeniu.
Wskazówki identyfikacyjne
Sprawdź brązowo łuskowaty kapelusz, wolne blaszki, pierścień na trzonie i przede wszystkim wyraźne czerwienienie przeciętego miąższu. Zapach nie powinien być silnie fenolowy.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- Kapelusz jest białawy do jasnobrązowego i gęsto pokryty brązowymi łuskami.
- Hymenofor
- Wolne blaszki zaczynają jako szaroróżowe i stają się ciemnobrązowe.
- Trzon
- Biały miąższ czerwienieje na powietrzu, szczególnie w górnej części trzonu.
- Miąższ
- Biały, po przecięciu szybko czerwienieje, szczególnie w górnej części trzonu.
- Zapach
- Lekko kwaśnawy.
- Wysyp zarodników
- Czarnobrązowy.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 8–14 cm
- Wysokość trzonu
- 6–12 cm
- Grubość trzonu
- 0,8–1,5 cm
Siedlisko
Najczęściej w lasach iglastych i mieszanych, często pod świerkiem, od późnego lata przez jesień.
Okres owocnikowania
sierpień, wrzesień, październik, listopad
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Saprotroficzny
- Drzewa gospodarze
- Świerk (Picea)
- Podłoże
- Gleba leśna, Ściółka iglasta
- Uwagi
- Najczęściej w lasach iglastych i mieszanych, często pod świerkiem, od późnego lata przez jesień.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Trujące żółknące pieczarki zwykle silnie żółkną, szczególnie u podstawy trzonu, i pachną fenolowo. A. sylvaticus głównie czerwienieje, ale żadna pojedyncza cecha nie wystarcza.
Podobne gatunki
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Silne czerwienienie przeciętego miąższu jest ważną cechą terenową.