Szczegóły gatunku
Pieczarka szarołuska
Agaricus moelleri
Trujący
Zdjęcie: Michel Langeveld · CC BY-SA 4.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Biaława pieczarka z licznymi szarobrązowymi do czarnych łuskami na kapeluszu, żółknąca po uszkodzeniu.
Cechy rozpoznawcze
Podstawa trzonu szybko barwi się na chromowożółto, pachnie fenolem lub atramentem, a blaszki ciemnieją od różowych do brązowych.
Wskazówki identyfikacyjne
Przy oznaczaniu sprawdź cały owocnik. Biaława pieczarka z licznymi szarobrązowymi do czarnych łuskami na kapeluszu, żółknąca po uszkodzeniu. Podstawa trzonu szybko barwi się na chromowożółto, pachnie fenolem lub atramentem, a blaszki ciemnieją od różowych do brązowych. Typowe siedlisko: Lasy liściaste, parki, ogrody i trawiaste skraje, często na żyznych glebach.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- 6–10(12) cm, białawy z szarobrązowymi do ciemniejszych przylegającymi łuskami, gęstszymi ku środkowi; początkowo półkulisty, później wypukły do płaskiego.
- Hymenofor
- Blaszki wolne, u młodych jasne, następnie różowe, w dojrzałości bardzo ciemnobrązowe.
- Trzon
- 6–8(10) × 1–1,5 cm, białawy, cylindryczny z bulwiastą podstawą; po dotykaniu silnie żółknie, szczególnie po przecięciu podstawy.
- Miąższ
- Biały, po przecięciu szybko żółknący, szczególnie u podstawy.
- Zapach
- Nieprzyjemny, karbolowy lub fenolowy.
- Smak
- Nie próbuj smaku.
- Wysyp zarodników
- Ciemnopurpurowobrązowy.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 6–12 cm
- Wysokość trzonu
- 6–10 cm
- Grubość trzonu
- 1–1,5 cm
Siedlisko
Lasy liściaste, parki, ogrody i trawiaste skraje, często na żyznych glebach.
Okres owocnikowania
czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Saprotroficzny
- Podłoże
- Gleba, Teren trawiasty
- Gleba
- Wilgotna
- Uwagi
- Rośnie na żyznych glebach w parkach, ogrodach, na trawnikach, w zaroślach i na skrajach lasów.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Agaricus xanthodermus, Agaricus sylvaticus, Agaricus augustus. Oceń łącznie kształt i barwę kapelusza, powierzchnię zarodnikonośną, trzon, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.
Podobne gatunki
- Pieczarka karbolowa (Agaricus xanthodermus) NIEBEZPIECZNY
Także silnie żółknie i pachnie karbolem; zwykle ma gładszy biały kapelusz bez tak wyraźnych szarobrązowych łusek.
- Pieczarka okazała (Agaricus augustus)
Pieczarka okazała jest zwykle znacznie większa, pachnie przyjemniej i nie ma charakterystycznego silnego karbolowego żółknięcia u podstawy.