Szczegóły gatunku

Mleczaj rydz

Lactarius deliciosus

Tradycyjnie jadalny
Mleczaj rydz – Lactarius deliciosus

Zdjęcie: L.Payakoff · CC BY-SA 3.0 · Źródło zdjęcia · Licencja

Opis

Pomarańczowy mleczaj ze strefowanym kapeluszem, pomarańczowym mleczkiem i zieleniącymi miejscami uszkodzeń.

Cechy rozpoznawcze

Blaszki i mleczko są pomarańczowe, a uszkodzone miejsca stopniowo zielenieją. Trzeba go odróżnić od innych mleczajów.

Wskazówki identyfikacyjne

Pomarańczowy, zwykle strefowany kapelusz jest początkowo wypukły, później lejkowaty. Pomarańczowe blaszki lekko zbiegają na trzon i po uszkodzeniu wydzielają marchewkowopomarańczowe mleczko; uszkodzone miejsca później zielenieją. Trzon ma często płytkie pomarańczowe jamki, a gatunek rośnie głównie z sosnami.

Szczegółowe cechy

Kapelusz
5–12 cm, jasnopomarańczowy do ochrowego, początkowo płaski z silnie podwiniętym brzegiem, później wklęsły, często z ciemniejszymi koncentrycznymi strefami.
Hymenofor
Blaszki są pomarańczowe, gęste, przyrośnięte do lekko zbiegających; po uszkodzeniu wydzielają pomarańczowe mleczko.
Trzon
3–6 cm, jasnopomarańczowy, szybko staje się pusty, z charakterystycznymi ciemniejszymi jamkami.
Miąższ
Białawy do jasnoochrowego; po przecięciu szybko zabarwia się pomarańczowym mleczkiem.
Wysyp zarodników
Kremowy.

Wymiary

Średnica kapelusza
5–12 cm
Wysokość trzonu
3–6 cm
Grubość trzonu
1–2 cm

Siedlisko

Tworzy mikoryzę z sosną na glebach piaszczystych lub wapiennych.

Okres owocnikowania

lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad

Ekologia

Sposób odżywiania
Mikoryzowy
Drzewa gospodarze
Sosna (Pinus)

Występowanie

Uwagi
W Europie jest charakterystycznie związany z sosnami i lasami sosnowymi.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Mleczaj świerkowy jest związany głównie ze świerkiem, często zielenieje już za młodu i zwykle ma gładki trzon bez charakterystycznych jamek. Mleczaj wełnianka ma różowy kapelusz z wełnistym brzegiem, białe mleczko i rośnie z brzozą.

Podobne gatunki

Ciekawostki

Czy wiesz, że? Pomarańczowe mleczko jest kluczową cechą tej grupy rydzów; jego barwa i późniejsze zmiany pomagają odróżniać gatunki pokrewne.

Źródła rozszerzonego opisu