Szczegóły gatunku

Mleczaj smaczny

Lactifluus volemus

Wymagana ostrożność
Mleczaj smaczny – Lactifluus volemus

Zdjęcie: James St. John · CC BY 2.0 · Źródło zdjęcia · Licencja

Opis

Pomarańczowobrązowy mleczaj z obfitym białym mleczkiem, które na powietrzu brązowieje, oraz charakterystycznym rybim zapachem.

Cechy rozpoznawcze

Gęste blaszki po uszkodzeniu wydzielają dużo mleczka; trzon jest jędrny i zbliżony barwą do kapelusza.

Wskazówki identyfikacyjne

Przy oznaczaniu sprawdź cały owocnik. Pomarańczowobrązowy mleczaj z obfitym białym mleczkiem, które na powietrzu brązowieje, oraz charakterystycznym rybim zapachem. Gęste blaszki po uszkodzeniu wydzielają dużo mleczka; trzon jest jędrny i zbliżony barwą do kapelusza. Typowe siedlisko: Lasy liściaste, głównie z bukiem i dębem, rzadziej z drzewami iglastymi.

Szczegółowe cechy

Kapelusz
3–7 cm, początkowo wypukły, później lejkowaty, pomarańczowobrązowy do czerwonobrązowego, suchy i gładki.
Hymenofor
Blaszki kremowobiałe do ochrowobrązowych, gęste i grube; uszkodzenie powoduje obfity wypływ białego mleczka i brązowienie.
Trzon
Do 7 × 1 cm, cylindryczny, pomarańczowoczerwony do winnoczerwonego, często zwężający się ku podstawie.
Miąższ
Kremowobiały i jędrny; wydziela obfite białe, nieostre mleczko, które na uszkodzonych miejscach może brązowieć.
Zapach
Charakterystyczny, często opisywany jako rybi.
Wysyp zarodników
Kremowobiały.

Wymiary

Średnica kapelusza
3–7 cm
Wysokość trzonu
3–7 cm
Grubość trzonu
0,5–1 cm

Siedlisko

Lasy liściaste, głównie z bukiem i dębem, rzadziej z drzewami iglastymi.

Okres owocnikowania

lipiec, sierpień, wrzesień, październik

Ekologia

Sposób odżywiania
Mikoryzowy
Drzewa gospodarze
Buk (Fagus), Dąb (Quercus), Grab (Carpinus)
Podłoże
Gleba leśna
Gleba
Wapienna
Uwagi
Gatunek mikoryzowy ciepłych lasów liściastych, szczególnie z bukiem, dębem i grabem; często na glebach wapiennych.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Lactifluus oedematopus, Lactifluus vellereus, Lactarius quietus. Oceń łącznie kształt i barwę kapelusza, powierzchnię zarodnikonośną, trzon, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.

Podobne gatunki

  • Lactifluus vellereus

    Większy, białawy i filcowaty, z dużo słabszym pomarańczowobrązowym zabarwieniem.

  • Mleczaj miły (Lactarius quietus)

    Zwykle bardziej brązowy, o innym zapachu i bez tak obfitego mleczka.

Źródła rozszerzonego opisu