Szczegóły gatunku
Koźlarz babka
Leccinum scabrum
Tradycyjnie jadalny
Zdjęcie: Dick Culbert · CC BY 2.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
.jpg){kind=link}
Opis
Szarobrązowy borowik z białawym trzonem pokrytym ciemnymi, szorstkimi łuseczkami, zwykle rosnący z brzozą.
Cechy rozpoznawcze
Pory są początkowo jasne, a trzon nie ma siateczki. Stare okazy stają się miękkie; przy oznaczaniu koźlarzy trzeba sprawdzać drzewo gospodarza i zmiany barwy.
Wskazówki identyfikacyjne
Do oznaczenia sprawdź cały owocnik. Szarobrązowy borowik z białawym trzonem pokrytym ciemnymi, szorstkimi łuseczkami, zwykle rosnący z brzozą. Pory są początkowo jasne, a trzon nie ma siateczki. Stare okazy stają się miękkie; przy oznaczaniu koźlarzy trzeba sprawdzać drzewo gospodarza i zmiany barwy. Typowe siedlisko: Mikoryzowy z brzozą w lasach, parkach, na torfowiskach i innych siedliskach brzozowych.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- 5–10 cm, szarobrązowy do brązowego, suchy, początkowo nieco aksamitny, później gładszy.
- Hymenofor
- Rurki i pory u młodych owocników białe, później szarawe; zwykle nie sinieją po uciśnięciu.
- Trzon
- 8–15 × 1–2 cm, białawy, długi i cylindryczny, gęsto pokryty brązowymi do czarnych szorstkimi łuseczkami.
- Miąższ
- Białawy do szarawego; po przekrojeniu może lekko różowoszarzeć, ale charakterystycznie nie sinieje.
- Zapach
- Łagodny, grzybowy.
- Wysyp zarodników
- Tytoniowy do oliwkowobrązowego.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 5–10 cm
- Wysokość trzonu
- 8–15 cm
- Grubość trzonu
- 1–2 cm
Siedlisko
Mikoryzowy z brzozą w lasach, parkach, na torfowiskach i innych siedliskach brzozowych.
Okres owocnikowania
czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Mikoryzowy
- Drzewa gospodarze
- Brzoza (Betula)
- Podłoże
- Gleba leśna
- Uwagi
- Mikoryzowy zasadniczo z brzozą, w lasach, parkach, na torfowiskach i innych siedliskach, gdzie rosną brzozy.
Występowanie
- Uwagi
- Szeroko rozpowszechniony w Europie wraz z brzozą i często pospolity w odpowiednich siedliskach.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Leccinum variicolor i Leccinum holopus. Sprawdź łącznie kształt i barwę kapelusza, powierzchnię zarodnikonośną, trzon, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.
Podobne gatunki
- Leccinum variicolor
Koźlarz różnobarwny ma zwykle bardziej plamisty kapelusz i może silniej niebieskozielono przebarwiać się przy podstawie trzonu.
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Szorstkie ciemne łuseczki na jasnym trzonie są charakterystyczną cechą rodzaju Leccinum.