Szczegóły gatunku
Boczniak ostrygowaty
Pleurotus ostreatus
Tradycyjnie jadalny
Zdjęcie: Franck Hidvégi · CC BY-SA 4.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Grzyb o kapeluszu wachlarzowatym do muszlowatego, z białymi blaszkami zbiegającymi w kierunku krótkiego bocznego trzonu.
Cechy rozpoznawcze
Rośnie w zachodzących na siebie kępach. Kapelusz jest szary, niebieskoszary lub brązowawy, a wysyp zarodników jasny.
Wskazówki identyfikacyjne
Kapelusze są muszlowate lub wachlarzowate, szare do brązowawych i często zachodzą na siebie w kępach. Białe do kremowych blaszki zbiegają ku krótkiemu bocznemu trzonowi, a miąższ jest stosunkowo gruby.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- 4–10 cm, muszlowaty do wachlarzowatego, szary do szarobrązowego, gładki i często bocznie przyrośnięty.
- Hymenofor
- Blaszki są białawe do kremowych, gęste i zbiegające na trzon.
- Trzon
- Krótki lub prawie nieobecny, często boczny, biały i czasem owłosiony u podstawy.
- Miąższ
- Biały i jędrny; z wiekiem staje się łykowaty.
- Zapach
- Przyjemny i łagodny.
- Wysyp zarodników
- Biały z delikatnym liliowym odcieniem.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 4–10 cm
- Wysokość trzonu
- 2–6 cm
- Grubość trzonu
- 1–2 cm
Siedlisko
Na martwym lub osłabionym drewnie liściastym, szczególnie buka, topoli i wierzby.
Okres owocnikowania
styczeń, luty, marzec, październik, listopad, grudzień
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Saprotroficzny
- Drzewa gospodarze
- Buk (Fagus)
- Podłoże
- Martwe drewno liściaste, Pnie
Występowanie
- Uwagi
- Szeroko rozpowszechniony w Europie i powszechnie uprawiany jako grzyb jadalny.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Pleurocybella porrigens jest cieńsza, czysto biała, zwykle beztrzonowa i rośnie głównie na drewnie iglastym. Kielichowiec pomarańczowy jest pomarańczowy, rośnie w gęstych kępach i jest trujący. Sprawdź gatunek drewna i barwę wysypu zarodników.
Podobne gatunki
- Bokówka biała (Pleurocybella porrigens) NIEBEZPIECZNY
- Kielichowiec pomarańczowy (Omphalotus olearius) NIEBEZPIECZNY
Ciekawostki
Czy wiesz, że? W naturze często rośnie w zachodzących na siebie kępach na martwym drewnie, szczególnie buka.