Szczegóły gatunku
Lejkówka liściowa
Clitocybe phyllophila
Śmiertelnie trujący
Zdjęcie: Richard Daniel (RichardDaniel) · CC BY-SA 3.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Biaława leśna lejkówka z oszronionym kapeluszem i gęstymi jasnymi blaszkami; zawiera muskarynę i jest niebezpiecznie trująca.
Cechy rozpoznawcze
Kapelusz jest kredowobiały do jasnoszarego, początkowo wypukły, później lekko zagłębiony. Blaszki są gęste, szeroko przyrośnięte i jasne z delikatnym różowawym odcieniem.
Wskazówki identyfikacyjne
Sprawdź biały oszroniony kapelusz, gęste blaszki, siedlisko w ściółce i brak typowego mącznego zapachu bruzdniczka największego. Nie próbuj białych lejkówkowatych grzybów.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- Kapelusz jest kredowobiały do jasnoszarego, początkowo wypukły, później lekko zagłębiony.
- Hymenofor
- Blaszki są gęste, szeroko przyrośnięte i jasne z delikatnym różowawym odcieniem.
- Trzon
- Trzon jest smukły i z wiekiem brązowieje.
- Miąższ
- Jasnocielistobrązowy do białawego.
- Zapach
- Stęchło-słodkawy do aromatycznego.
- Wysyp zarodników
- Bladożółtawobiały do słabo różowawego.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 5–12 cm
- Wysokość trzonu
- ≤ 12 cm
Siedlisko
W lasach liściastych i iglastych, często w ściółce liściastej lub iglastej, od lata do późnej jesieni.
Okres owocnikowania
lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Saprotroficzny
- Podłoże
- Ściółka liściasta, Ściółka iglasta, Gleba leśna
- Uwagi
- W lasach liściastych i iglastych, często w ściółce liściastej lub iglastej, od lata do późnej jesieni.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Bruzdniczek największy jest jadalny, ale może wyglądać bardzo podobnie. Pomyłka może być niebezpieczna, dlatego samo zdjęcie nie wystarcza.
Podobne gatunki
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Gatunek zawiera muskarynę i w katalogu jest traktowany jako śmiertelnie trujący; podobieństwo do białych jadalnych grzybów jest szczególnie niebezpieczne.