Szczegóły gatunku
Lejkogłówka okazała
Infundibulicybe geotropa
Warunkowo jadalny
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 3.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
.JPG){kind=link}
Opis
Duży białawobrązowy grzyb lejkowaty z długim trzonem, lejkowatym kapeluszem i często zachowanym małym garbkiem pośrodku.
Cechy rozpoznawcze
Kapelusz ma 5–15 cm szerokości, początkowo jest garbkowaty, później silnie lejkowaty. Blaszki białe do ochrowych są dość rzadkie i lekko zbiegają na trzon.
Wskazówki identyfikacyjne
Sprawdź wielkość, lejkowaty kapelusz z zachowanym garbkiem, długi trzon zwężający się ku górze, zbiegające blaszki i silny zapach. Jasne lejkówki wymagają bardzo pewnego oznaczenia.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- Kapelusz ma 5–15 cm szerokości, początkowo jest garbkowaty, później silnie lejkowaty.
- Hymenofor
- Blaszki są białe do ochrowych, dość rzadkie i lekko zbiegają na trzon.
- Trzon
- Miąższ jest biały i ma silny charakterystyczny zapach.
- Miąższ
- Białawy, elastyczny i zawsze suchy.
- Zapach
- Wyraźnie aromatyczny, często opisywany jako lawendowy lub przypominający gorzkie migdały.
- Wysyp zarodników
- Biały.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 5–15 cm
- Wysokość trzonu
- 8–15 cm
- Grubość trzonu
- 1,5–2,5 cm
Siedlisko
W widnych lasach, na polanach i trawiastych skrajach lasów, głównie późną jesienią.
Okres owocnikowania
październik, listopad, grudzień
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Saprotroficzny
- Podłoże
- Gleba leśna, Teren trawiasty
- Uwagi
- W widnych lasach, na polanach i trawiastych skrajach lasów, głównie późną jesienią.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Mniejsze jasne lejkówki mogą obejmować gatunki niebezpieczne. Lejkogłówka okazała jest większa i masywniejsza, ale sam rozmiar nie wystarcza.
Podobne gatunki
- Lejkogłówka żółtobrązowa (Infundibulicybe gibba)
- Aspropaxillus giganteus
- Lejkówka liściowa (Clitocybe phyllophila) NIEBEZPIECZNY
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Nawet u dojrzałego, silnie lejkowatego kapelusza często pozostaje mały centralny garbek.