Szczegóły gatunku
Bruzdniczek największy
Clitopilus prunulus
Wymagana ostrożność
Zdjęcie: Björn S... · CC BY-SA 2.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
.jpg){kind=link}
Opis
Białawy do szarego grzyb o lejkowatym kapeluszu, różowiejących blaszkach i silnym zapachu świeżej mąki.
Cechy rozpoznawcze
Blaszki wyraźnie zbiegają na trzon, a wysyp zarodników jest różowy; kapelusz jest suchy i często falisty.
Wskazówki identyfikacyjne
Przy oznaczaniu sprawdź cały owocnik. Białawy do szarego grzyb o lejkowatym kapeluszu, różowiejących blaszkach i silnym zapachu świeżej mąki. Blaszki wyraźnie zbiegają na trzon, a wysyp zarodników jest różowy; kapelusz jest suchy i często falisty. Typowe siedlisko: Na ziemi w lasach liściastych i mieszanych, na skrajach lasów i polanach.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- 4–8 cm, białawy do szarego, początkowo wypukły z mocno podwiniętym brzegiem, później bardziej płaski; gładki i często nieco nieregularny.
- Hymenofor
- Blaszki cienkie i gęste, początkowo białe, z dojrzewaniem zarodników coraz bardziej różowe; wyraźnie zbiegające na trzon.
- Trzon
- 2–3 × 0,5–1 cm, białawy, często wygięty lub nieco ekscentryczny, z filcowatą podstawą.
- Miąższ
- Biały, miękki i kruchy.
- Zapach
- Silny i charakterystycznie mączny.
- Wysyp zarodników
- Różowy.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 4–8 cm
- Wysokość trzonu
- 2–3 cm
- Grubość trzonu
- 0,5–1 cm
Siedlisko
Na ziemi w lasach liściastych i mieszanych, na skrajach lasów i polanach.
Okres owocnikowania
czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Saprotroficzny
- Podłoże
- Gleba leśna
- Uwagi
- Rośnie na glebie leśnej i na skrajach lasów; często w tych samych siedliskach co borowiki.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Clitocybe rivulosa, Clitocybe dealbata, Entoloma sinuatum. Oceń łącznie kształt i barwę kapelusza, powierzchnię zarodnikonośną, trzon, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.
Podobne gatunki
- Lejkówka strumykowa (Clitocybe rivulosa) NIEBEZPIECZNY
Trująca lejkówka ma biały, a nie różowy wysyp zarodników; u bruzdniczka blaszki wyraźnie różowieją z dojrzewaniem.
- Lejkówka jadowita (Clitocybe dealbata) NIEBEZPIECZNY
Śmiertelnie niebezpieczna biała lejkówka nie ma różowego wysypu; sam mączny zapach nie jest bezpieczną cechą identyfikacyjną.