Szczegóły gatunku

Lejkówka jadowita

Clitocybe dealbata

Śmiertelnie trujący
Lejkówka jadowita – Clitocybe dealbata

Zdjęcie: Archenzo · CC BY 3.0 · Źródło zdjęcia · Licencja

Opis

Mała biaława do szarej lejkówka rosnąca w trawie, z gęstymi blaszkami zbiegającymi na trzon.

Cechy rozpoznawcze

Kapelusz może być drobno oszroniony i mieć falisty brzeg. Zawiera muskarynę i może powodować zatrucie zagrażające życiu; małe białe lejkówki wymagają oznaczenia przez eksperta.

Wskazówki identyfikacyjne

Do oznaczenia sprawdź cały owocnik. Mała biaława do szarej lejkówka rosnąca w trawie, z gęstymi blaszkami zbiegającymi na trzon. Kapelusz może być drobno oszroniony i mieć falisty brzeg. Zawiera muskarynę i może powodować zatrucie zagrażające życiu; małe białe lejkówki wymagają oznaczenia przez eksperta. Typowe siedlisko: Na łąkach, trawnikach, pastwiskach, w parkach i przy trawiastych ścieżkach.

Szczegółowe cechy

Kapelusz
Do około 5 cm, biały do szarobiałego, początkowo wypukły, później płaski lub płytko lejkowaty; brzeg może być falisty, a powierzchnia drobno spękana.
Hymenofor
Blaszki białe, cienkie, gęste i zbiegające na trzon.
Trzon
Do około 5 × 0,5 cm, biały, cylindryczny, bez pierścienia.
Miąższ
Biały, cienki i stosunkowo jędrny.
Zapach
Wyraźnie mączny.
Wysyp zarodników
Biały.

Wymiary

Średnica kapelusza
≤ 5 cm
Wysokość trzonu
≤ 5 cm
Grubość trzonu
≤ 0,5 cm

Siedlisko

Na łąkach, trawnikach, pastwiskach, w parkach i przy trawiastych ścieżkach.

Okres owocnikowania

czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad

Ekologia

Sposób odżywiania
Saprotroficzny
Podłoże
Teren trawiasty
Uwagi
Saprotrof terenów trawiastych, rosnący na łąkach, trawnikach, pastwiskach, w parkach i przy trawiastych ścieżkach.

Występowanie

Uwagi
Szeroko rozpowszechniony europejski gatunek siedlisk trawiastych; ze względu na mały rozmiar łatwo go przeoczyć.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Calocybe gambosa i Clitopilus prunulus. Sprawdź łącznie kształt i barwę kapelusza, powierzchnię zarodnikonośną, trzon, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.

Podobne gatunki

Ciekawostki

Czy wiesz, że? Małe białe lejkówki na terenach trawiastych stanowią niebezpieczną grupę identyfikacyjną, ponieważ mogą zawierać muskarynę i przypominać gatunki jadalne.

Źródła rozszerzonego opisu