Szczegóły gatunku
Krasnoborowik ceglastopory
Neoboletus luridiformis
Warunkowo jadalny
Zdjęcie: mangoblatt · CC0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Ciemnobrązowy borowik z czerwonymi porami i żółtym trzonem gęsto pokrytym czerwonymi kropkami.
Cechy rozpoznawcze
Miąższ po przekrojeniu bardzo szybko intensywnie sinieje, a trzon nie ma siateczki. Surowy lub niedogotowany może powodować zatrucie.
Wskazówki identyfikacyjne
Do oznaczenia sprawdź cały owocnik. Ciemnobrązowy borowik z czerwonymi porami i żółtym trzonem gęsto pokrytym czerwonymi kropkami. Miąższ po przekrojeniu bardzo szybko intensywnie sinieje, a trzon nie ma siateczki. Surowy lub niedogotowany może powodować zatrucie. Typowe siedlisko: W lasach liściastych i iglastych, często na kwaśnych glebach.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- 5–20 cm, jasnobrązowy do ciemnobrązowego, suchy i u młodych owocników często aksamitny.
- Hymenofor
- Rurki żółte do zielonkawych; pory pomarańczowoczerwone do czerwonych, po uciśnięciu szybko i silnie sinieją.
- Trzon
- 7–15 × 3–5 cm, żółty, gęsto pokryty drobnymi jaskrawoczerwonymi kropkami; bez siateczki.
- Miąższ
- Żółty; po przekrojeniu bardzo szybko i silnie sinieje.
- Zapach
- Łagodny, grzybowy.
- Wysyp zarodników
- Oliwkowobrązowy.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 5–20 cm
- Wysokość trzonu
- 7–15 cm
- Grubość trzonu
- 3–5 cm
Siedlisko
W lasach liściastych i iglastych, często na kwaśnych glebach.
Okres owocnikowania
maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Mikoryzowy
- Drzewa gospodarze
- Buk (Fagus), Dąb (Quercus), Świerk (Picea)
- Podłoże
- Gleba leśna
- Gleba
- Kwaśna
- Uwagi
- Gatunek mikoryzowy lasów liściastych, mieszanych i iglastych, często na bardziej kwaśnych glebach.
Występowanie
- Uwagi
- Szeroko rozpowszechniony europejski borowik leśny, szczególnie tam, gdzie występują odpowiednie drzewa gospodarze.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Suillellus luridus i Rubroboletus satanas. Sprawdź łącznie kształt i barwę kapelusza, powierzchnię zarodnikonośną, trzon, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.
Podobne gatunki
- Modroborowik ponury (Suillellus luridus) NIEBEZPIECZNY
Modroborowik ponury ma wyraźną czerwonawą siateczkę na trzonie; krasnoborowik ceglastopory ma drobne czerwone kropki bez siateczki.
- Krwistoborowik szatański (Rubroboletus satanas) NIEBEZPIECZNY
Krwistoborowik szatański ma zwykle bardzo jasny do szarego kapelusz oraz masywny, silnie usiatkowany trzon; borowiki o czerwonych porach wymagają szczególnej ostrożności.
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Intensywne sinienie uszkodzonego miąższu jest szybką reakcją utleniania barwników i samo w sobie nie mówi nic o jadalności.