Szczegóły gatunku
Modroborowik ponury
Suillellus luridus
Warunkowo jadalny
Zdjęcie: JovanaKoturov · CC BY-SA 4.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Oliwkowobrązowy borowik z pomarańczowoczerwonymi porami i wyraźną czerwonawą siateczką na trzonie.
Cechy rozpoznawcze
Miąższ po przekrojeniu sinieje, a pod rurkami często znajduje się czerwonawa warstwa. Surowy lub niedogotowany jest szkodliwy, a podobne borowiki o czerwonych porach są trudne do odróżnienia.
Wskazówki identyfikacyjne
Do oznaczenia sprawdź cały owocnik. Oliwkowobrązowy borowik z pomarańczowoczerwonymi porami i wyraźną czerwonawą siateczką na trzonie. Miąższ po przekrojeniu sinieje, a pod rurkami często znajduje się czerwonawa warstwa. Surowy lub niedogotowany jest szkodliwy, a podobne borowiki o czerwonych porach są trudne do odróżnienia. Typowe siedlisko: W ciepłych lasach liściastych i parkach, często na wapiennych glebach z dębem lub bukiem.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- 8–20 cm, oliwkowobrązowy, żółtobrązowy do brązowego, początkowo aksamitny, później gładszy.
- Hymenofor
- Rurki żółte; pory pomarańczowoczerwone do czerwonych i po uciśnięciu szybko sinieją.
- Trzon
- 5–15 × 2–5 cm, masywny do maczugowatego, żółty do pomarańczowoczerwonego, z wyraźną wydłużoną czerwoną siateczką.
- Miąższ
- Żółtawy do szarawego; po przekrojeniu bardzo szybko staje się niebieski do niebieskozielonego.
- Zapach
- Łagodny, grzybowy.
- Wysyp zarodników
- Brązowooliwkowy.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 8–20 cm
- Wysokość trzonu
- 5–15 cm
- Grubość trzonu
- 2–5 cm
Siedlisko
W ciepłych lasach liściastych i parkach, często na wapiennych glebach z dębem lub bukiem.
Okres owocnikowania
maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Mikoryzowy
- Drzewa gospodarze
- Dąb (Quercus), Buk (Fagus)
- Podłoże
- Gleba leśna
- Gleba
- Wapienna
- Uwagi
- Gatunek mikoryzowy ciepłych lasów liściastych, parków i skrajów lasów, często na glebach wapiennych z dębem i bukiem.
Występowanie
- Uwagi
- W Europie występuje głównie w cieplejszych siedliskach liściastych i na glebach zasobnych w zasady.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Neoboletus luridiformis i Rubroboletus satanas. Sprawdź łącznie kształt i barwę kapelusza, powierzchnię zarodnikonośną, trzon, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.
Podobne gatunki
- Krasnoborowik ceglastopory (Neoboletus luridiformis) NIEBEZPIECZNY
Krasnoborowik ceglastopory ma na trzonie gęste drobne czerwone kropki zamiast wyraźnej siateczki.
- Krwistoborowik szatański (Rubroboletus satanas) NIEBEZPIECZNY
Krwistoborowik szatański ma zwykle znacznie jaśniejszy kapelusz i bardzo masywny trzon; obie grupy wymagają ostrożnego oznaczania.
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Czerwona siateczka na trzonie jest ważną cechą odróżniającą go od części innych siniejących borowików o czerwonych porach.