Szczegóły gatunku

Goryczak żółciowy

Tylopilus felleus

Niejadalny

Opis

Borowikowaty sobowtór o wyjątkowo gorzkim miąższu, porach różowiejących z wiekiem i ciemniejszej siateczce na trzonie.

Cechy rozpoznawcze

Pory stają się różowe, a siateczka na trzonie jest często brązowa. Nawet mały fragment może nadać potrawie wyjątkowo gorzki smak.

Wskazówki identyfikacyjne

Kapelusz jest brązowy; pory są początkowo jasne, a później stają się różowawe. Trzon ma zwykle grubą, ciemnobrązową siateczkę, natomiast miąższ pozostaje jasny i zazwyczaj nie sinieje.

Szczegółowe cechy

Kapelusz: Brązowy i mięsisty, początkowo półkulisty, później wypukły do poduszkowatego.
Hymenofor: Rurki i pory są początkowo białe, a w miarę dojrzewania zarodników stają się wyraźnie różowe.
Trzon: Maczugowaty, brązowawy, z mocną, wypukłą brązową siateczką.
Miąższ: Biały, na powietrzu czasem lekko czerwieniejący; bardzo gorzki.
Wysyp zarodników: Różowy.

Wymiary

Średnica kapelusza: 5–10 cm
Wysokość trzonu: 7–14 cm
Grubość trzonu: 2–4 cm

Siedlisko

W lasach iglastych i liściastych, często na kwaśnej glebie i w pobliżu pniaków.

Okres owocnikowania

czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik

Ekologia

Sposób odżywiania: Mikoryzowy
Drzewa gospodarze: Dąb (Quercus), Buk (Fagus), Świerk (Picea)

Występowanie

Uwagi: Szeroko rozpowszechniony w Europie w różnych typach lasów.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Najczęściej mylony z borowikiem szlachetnym lub borowikiem usiatkowanym. Ich pory nie stają się koraloworóżowe, a siateczka na trzonie jest zwykle jaśniejsza; próbowanie smaku w celu oznaczenia nie jest zalecane.

Podobne gatunki

Ciekawostki

Czy wiesz, że? Różowa powierzchnia porów starszych owocników i ciemna siateczka pomagają odróżnić go od borowików właściwych.

Źródła rozszerzonego opisu

ZALOGUJ Wróć do katalogu