Szczegóły gatunku

Mleczaj ostry

Lactarius acris

Niejadalny

Opis

Brązowawy mleczaj o bardzo ostrym białym mleczku, które na powietrzu szybko różowieje.

Cechy rozpoznawcze

Kapelusz jest brudno- do szarobrązowego, aksamitny na sucho i lekko tłustawy w wilgoci. Blaszki ochrowe; białe mleczko po uszkodzeniu szybko staje się różowe.

Wskazówki identyfikacyjne

Kluczową cechą jest szybkie różowienie białego mleczka. Sprawdź także brązowy aksamitny kapelusz i siedlisko bukowe; FungiTrail nie zaleca próbowania smaku.

Szczegółowe cechy

Kapelusz: Kapelusz jest brudno- do szarobrązowego, aksamitny na sucho i lekko tłustawy w wilgoci.
Hymenofor: Blaszki są ochrowe; białe mleczko po uszkodzeniu szybko różowieje.
Trzon: Kapelusz jest brudnobrązowy do szarobrązowego, w suchych warunkach aksamitny, a podczas wilgotnej pogody lekko tłustawy. Blaszki są ochrowe; białe mleczko po uszkodzeniu szybko różowieje.
Miąższ: Jasny; białe mleczko bardzo szybko różowieje na powietrzu.
Zapach: Bez wyraźnie charakterystycznego zapachu.
Wysyp zarodników: Białawy.

Wymiary

Średnica kapelusza: 6–11 cm
Wysokość trzonu: 4–8 cm
Grubość trzonu: 0,8–1,5 cm

Siedlisko

Głównie w buczynach, często na glebach wapiennych, latem i jesienią.

Okres owocnikowania

sierpień, wrzesień, październik

Ekologia

Sposób odżywiania: Mikoryzowy
Drzewa gospodarze: Buk (Fagus)
Podłoże: Gleba leśna
Gleba: Wapienna
Uwagi: Głównie w buczynach, często na glebach wapiennych, latem i jesienią.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Kilka brązowych mleczajów wygląda podobnie; porównuj jednocześnie zmianę barwy mleczka, związek z drzewami i powierzchnię kapelusza. Jedna cecha nie wystarcza.

Podobne gatunki

Lactarius fuliginosus
Lactarius romagnesii
Lactarius azonites

Ciekawostki

Czy wiesz, że? Białe mleczko po kontakcie z powietrzem niemal natychmiast staje się różowe.

Źródła rozszerzonego opisu

Lactarius acris – gobe.si

ZALOGUJ Wróć do katalogu