Szczegóły gatunku
Koźlarz białotrzonowy
Leccinum albostipitatum
Warunkowo jadalny
Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 3.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Pomarańczowoczerwony koźlarz z charakterystycznie białym trzonem i jasnymi łuseczkami, rosnący głównie z osiką i topolą.
Cechy rozpoznawcze
Kapelusz ma 5–10 cm, jest półkulisty do poduszkowatego i pomarańczowoczerwony. Długi biały trzon ma białe do lekko pomarańczowobrązowych łuseczki, które nie czernieją. Przecięty miąższ najpierw staje się winnoczerwony, później szary i może czernieć.
Wskazówki identyfikacyjne
Kluczowe cechy to pomarańczowoczerwony kapelusz, biały trzon z jasnymi łuseczkami oraz związek z osiką lub topolą. Sprawdź zmiany barwy przeciętego miąższu.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- Kapelusz ma 5–10 cm, jest półkulisty do poduszkowatego i pomarańczowoczerwony.
- Trzon
- Długi biały trzon ma białe do lekko pomarańczowobrązowych łuseczki, które nie czernieją.
- Miąższ
- Przecięty miąższ najpierw staje się winnoczerwony, później szary i może czernieć.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 5–10 cm
Siedlisko
Rośnie na wilgotnych kwaśnych glebach z osiką i topolą, rzadziej w innych siedliskach, latem i jesienią; rzadki.
Okres owocnikowania
czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik
Ekologia
- Drzewa gospodarze
- Topola / osika (Populus)
- Gleba
- Kwaśna, Wilgotna
- Uwagi
- Rośnie na wilgotnych kwaśnych glebach z osiką i topolą, rzadziej w innych siedliskach, latem i jesienią; rzadki.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Leccinum aurantiacum i L. versipelle zwykle mają ciemniejsze łuseczki na trzonie. Związek z drzewem jest ważną wskazówką.