Szczegóły gatunku
Koźlarz czerwony
Leccinum aurantiacum
Tradycyjnie jadalny
Zdjęcie: Jdx · CC BY-SA 3.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Pomarańczowoczerwony borowik z masywnym trzonem pokrytym brązowawymi łuseczkami.
Cechy rozpoznawcze
Miąższ po przekrojeniu często zmienia barwę przez szaroniebieską do ciemnej. Pokrewne pomarańczowokapeluszowe koźlarze trudno odróżnić bez znajomości drzewa gospodarza i dokładnego oglądu.
Wskazówki identyfikacyjne
Do oznaczenia sprawdź cały owocnik. Pomarańczowoczerwony borowik z masywnym trzonem pokrytym brązowawymi łuseczkami. Miąższ po przekrojeniu często zmienia barwę przez szaroniebieską do ciemnej. Pokrewne pomarańczowokapeluszowe koźlarze trudno odróżnić bez znajomości drzewa gospodarza i dokładnego oglądu. Typowe siedlisko: Z drzewami liściastymi, szczególnie osiką i gatunkami pokrewnymi, na skrajach lasów i w widnych lasach.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- 6–15 cm, pomarańczowy do ceglastobrązowego; skórka kapelusza charakterystycznie nieco wystaje poza brzeg.
- Hymenofor
- Rurki i pory początkowo białawe, później szarawe.
- Trzon
- 8–20 × 1–2,5 cm, białawy, z gęstymi łuseczkami, początkowo jasnymi, z wiekiem brązowymi do niemal czarnych.
- Miąższ
- Biały; po przekrojeniu może najpierw przyjmować odcienie liliowe lub szarawe, a następnie silnie ciemnieć prawie do czerni.
- Zapach
- Łagodny, grzybowy.
- Wysyp zarodników
- Brązowawy.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 6–15 cm
- Wysokość trzonu
- 8–20 cm
- Grubość trzonu
- 1–2,5 cm
Siedlisko
Z drzewami liściastymi, szczególnie osiką i gatunkami pokrewnymi, na skrajach lasów i w widnych lasach.
Okres owocnikowania
czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Mikoryzowy
- Drzewa gospodarze
- Topola / osika (Populus)
- Podłoże
- Gleba leśna
- Uwagi
- Mikoryzowy głównie z osiką i innymi topolami; występuje w widnych lasach, na skrajach i w miejscach z drzewami gospodarzami.
Występowanie
- Uwagi
- W Europie występuje głównie tam, gdzie rosną osiki i inne topole.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Leccinum versipelle i Leccinum albostipitatum. Sprawdź łącznie kształt i barwę kapelusza, powierzchnię zarodnikonośną, trzon, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.
Podobne gatunki
- Koźlarz pomarańczowożółty (Leccinum versipelle)
Pokrewne pomarańczowokapeluszowe koźlarze są bardzo podobne i różnią się także związkiem z gospodarzem, barwą łuseczek i reakcjami miąższu; sama barwa kapelusza nie wystarcza.
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Przy oznaczaniu pomarańczowokapeluszowych koźlarzy drzewo gospodarza jest często szczególnie ważne.