Szczegóły gatunku
Czubajnik czerwieniejący
Chlorophyllum rhacodes
Warunkowo jadalny
Zdjęcie: Dominicus Johannes Bergsma · CC BY-SA 4.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Duży grzyb przypominający czubajkę, z silnie łuskowatym kapeluszem i białym miąższem, który po przecięciu szybko staje się pomarańczowoczerwony, a potem brązowawy.
Cechy rozpoznawcze
Blaszki są białe, gęste i wolne. Trzon gładki i pusty, z rozszerzoną podstawą i ruchomym pierścieniem. Wysyp zarodników biały.
Wskazówki identyfikacyjne
Sprawdź grube łuski kapelusza, gładki trzon bez wężowatego wzoru, ruchomy pierścień, biały wysyp zarodników i szybkie czerwienienie przeciętego miąższu. Zawsze odsłoń całą podstawę trzonu.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- Duży czubajkowaty grzyb z silnie łuskowatym kapeluszem i białym miąższem, który po przecięciu szybko staje się pomarańczowoczerwony, a później brązowieje.
- Hymenofor
- Blaszki są białe, gęste i wolne. Wysyp zarodników jest biały.
- Trzon
- Trzon jest gładki i pusty, z rozszerzoną podstawą i ruchomym pierścieniem.
- Miąższ
- Biały, po uszkodzeniu szybko czerwienieje, a następnie brązowieje.
- Zapach
- Przyjemny zapach.
- Wysyp zarodników
- Biały.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 10–15 cm
- Wysokość trzonu
- 10–15 cm
- Grubość trzonu
- 1–2 cm
Siedlisko
Saprotroficzny na żyznych próchnicznych glebach, skrajach lasów, polanach, w parkach i innych zaburzonych siedliskach; późnym latem i jesienią.
Okres owocnikowania
sierpień, wrzesień, październik, listopad
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Saprotroficzny
- Podłoże
- Gleba leśna, Naruszona gleba
- Uwagi
- Gatunek saprotroficzny. Saprotroficzny na żyznych próchnicznych glebach, skrajach lasów, polanach, w parkach i innych zaburzonych siedliskach; późnym latem i jesienią.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Czubajka kania ma wyraźny wężowaty wzór trzonu i zwykle słabiej czerwienieje. C. brunneum ma silniej obrzeżoną bulwę i może wywoływać dolegliwości. Tam, gdzie występuje C. molybdites, ważna jest także barwa wysypu zarodników.
Podobne gatunki
- Czubajka kania (Macrolepiota procera)
- Czubajnik ogrodowy (Chlorophyllum brunneum) NIEBEZPIECZNY
C. brunneum zwykle ma krótszy, grubszy trzon i wyraźnie obrzeżoną bulwę u podstawy; może powodować zatrucia żołądkowo-jelitowe.
- Chlorophyllum molybdites NIEBEZPIECZNY
Dojrzałe owocniki mają zielonkawy wysyp zarodników i zielonkawe blaszki; gatunek jest trujący.
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Szybkie czerwienienie uszkodzonego miąższu jest ważne, lecz podobne i trujące gatunki Chlorophyllum również mogą zmieniać barwę.