Szczegóły gatunku
Czubajnik ogrodowy
Chlorophyllum brunneum
Trujący
Zdjęcie: Tomasz Sobczak · CC BY-SA 4.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Duży czubajnik z brązowymi łuskami, mocno bulwiastą podstawą i miąższem przebarwiającym się na pomarańczowoczerwono.
Cechy rozpoznawcze
Pierścień jest prosty i ruchomy, podstawa wyraźnie obrzeżona i bulwiasta, a blaszki początkowo białe.
Wskazówki identyfikacyjne
Przy oznaczaniu sprawdź cały owocnik. Duży czubajnik z brązowymi łuskami, mocno bulwiastą podstawą i miąższem przebarwiającym się na pomarańczowoczerwono. Pierścień jest prosty i ruchomy, podstawa wyraźnie obrzeżona i bulwiasta, a blaszki początkowo białe. Typowe siedlisko: Ogrody, kompost, szklarnie, parki i żyzne gleby w pobliżu zabudowań.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- 5–15 cm, początkowo zamknięty do cylindrycznego, później wypukły i rozpostarty; środek gładki brązowy, pozostała część gęsto pokryta jaśniejszymi brązowymi włóknistymi łuskami.
- Hymenofor
- Blaszki białe do kremowych, wolne, gęste i miękkie; z wiekiem mogą pojawiać się brązowe plamy.
- Trzon
- 6–15 × 1,5–2,5 cm, stosunkowo krótki i masywny, z dużą, nagle obrzeżoną bulwą i ruchomym pierścieniem.
- Miąższ
- Białawy, po uszkodzeniu żółtopomarańczowy, a następnie czerwonobrązowy.
- Zapach
- Przyjemny do słabo wyczuwalnego.
- Smak
- Nie próbuj smaku.
- Wysyp zarodników
- Biały.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 5–15 cm
- Wysokość trzonu
- 6–15 cm
- Grubość trzonu
- 1,5–2,5 cm
Siedlisko
Ogrody, kompost, szklarnie, parki i żyzne gleby w pobliżu zabudowań.
Okres owocnikowania
czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Saprotroficzny
- Podłoże
- Gleba, Teren trawiasty
- Uwagi
- Pospolity na żyznych glebach ogrodowych i parkowych, kompoście oraz w szklarniach; często rośnie w grupach.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Chlorophyllum rhacodes, Macrolepiota procera, Chlorophyllum molybdites. Oceń łącznie kształt i barwę kapelusza, powierzchnię zarodnikonośną, trzon, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.
Podobne gatunki
- Czubajnik czerwieniejący (Chlorophyllum rhacodes)
Czubajnik czerwieniejący jest zwykle bardziej związany z lasami i nie ma tak ostro obrzeżonej bulwy u podstawy.
- Czubajka kania (Macrolepiota procera)
Czubajka kania ma trzon z charakterystycznym wężowatym wzorem, a jej miąższ nie czerwienieje w ten sam sposób.