Szczegóły gatunku

Czernidłówka pospolita

Coprinopsis atramentaria

Warunkowo jadalny
Czernidłówka pospolita – Coprinopsis atramentaria

Zdjęcie: Donald Hobern from Copenhagen, Denmark · CC BY 2.0 · Źródło zdjęcia · Licencja

Opis

Szary czernidłak często rosnący w gęstych grupach; blaszki czernieją i rozpływają się w atramentową ciecz.

Cechy rozpoznawcze

Zawiera koprynę, która może wywołać nieprzyjemną reakcję z alkoholem. Ryzyko może utrzymywać się po posiłku.

Wskazówki identyfikacyjne

Kapelusz jest początkowo jajowaty, później dzwonkowaty, szary do szarobrązowego i zwykle dość gładki. Gęste blaszki zmieniają barwę z białej przez szarą na czarną i rozpływają się od brzegu. Często rośnie w gęstych kępach obok pniaków, korzeni lub zakopanego drewna.

Szczegółowe cechy

Kapelusz
3–7 cm, szary do szarobrązowego, początkowo jajowaty, później dzwonkowaty; brzeg jest często prążkowany i z wiekiem rozpływa się na czarno.
Hymenofor
Blaszki są gęste, początkowo białe, następnie brązowe, a na końcu czarne; rozpływają się razem z kapeluszem.
Trzon
5–12 cm, biały, pusty, gładki do lekko włóknistego, bez trwałego pierścienia.
Miąższ
Biały do szarawego i dość cienki.
Wysyp zarodników
Czarny.

Wymiary

Średnica kapelusza
3–7 cm
Wysokość trzonu
5–12 cm
Grubość trzonu
0,8–1,5 cm

Siedlisko

Na zakopanym drewnie, przy pniakach, ścieżkach, w parkach i na żyznym podłożu.

Okres owocnikowania

kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad

Ekologia

Sposób odżywiania
Saprotroficzny
Podłoże
Zakopane drewno, Pnie, Martwe drewno liściaste

Występowanie

Uwagi
Pospolity gatunek europejski, szczególnie w pobliżu pniaków, zakopanego drewna, ścieżek i w parkach.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Coprinus comatus ma wysoki biały kapelusz z wyraźnymi odstającymi łuskami. Coprinopsis picacea ma ciemny kapelusz z dużymi białymi łatkami. Stare, już sczerniałe czernidłaki utraciły kluczowe cechy i nie powinny być oznaczane do celów spożywczych.

Podobne gatunki

Ciekawostki

Czy wiesz, że? W dojrzałości kapelusz i blaszki mogą rozpływać się w czarny „atrament”; alkohol spożyty w okresie związanym z tym gatunkiem może wywołać reakcję podobną do działania disulfiramu.

Źródła rozszerzonego opisu