Szczegóły gatunku
Wodnicha oliwkowobiała
Hygrophorus olivaceoalbus
Warunkowo jadalny
Zdjęcie: James K. Lindsey · CC BY-SA 3.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Oliwkowobrązowa, śluzowata wodnicha z charakterystycznym ciemnym, włóknistym wzorem na trzonie.
Cechy rozpoznawcze
Blaszki są białe i rzadkie, środek kapelusza ciemniejszy; trzon u góry biały, niżej ciemno włóknisty.
Wskazówki identyfikacyjne
Przy oznaczaniu sprawdź cały owocnik. Oliwkowobrązowa, śluzowata wodnicha z charakterystycznym ciemnym, włóknistym wzorem na trzonie. Blaszki są białe i rzadkie, środek kapelusza ciemniejszy; trzon u góry biały, niżej ciemno włóknisty. Typowe siedlisko: Lasy świerkowe i mieszane, często na kwaśnych glebach.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- 2–4 cm, dzwonkowato-stożkowaty do rozpostartego, z wyraźnym garbkiem, oliwkowobrązowy do prawie czarnego i silnie śluzowaty.
- Hymenofor
- Blaszki białe, krótkie, grube, szerokie i bardzo rzadkie, lekko zbiegające.
- Trzon
- 5–10 × 0,5–1 cm, biały przy szczycie, niżej oliwkowobrązowy, śluzowaty i z wrośniętym włóknistym wzorem.
- Miąższ
- Biały, cienki i miękki.
- Zapach
- Przyjemny i słaby.
- Wysyp zarodników
- Biały.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 2–4 cm
- Wysokość trzonu
- 5–10 cm
- Grubość trzonu
- 0,5–1 cm
Siedlisko
Lasy świerkowe i mieszane, często na kwaśnych glebach.
Okres owocnikowania
sierpień, wrzesień, październik, listopad
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Mikoryzowy
- Drzewa gospodarze
- Świerk (Picea)
- Podłoże
- Gleba leśna
- Uwagi
- Charakterystycznie związana ze świerkiem, często na większych wysokościach, od późnego lata do jesieni.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Hygrophorus hypothejus, Hygrophorus dichrous. Oceń łącznie kształt i barwę owocnika, powierzchnię zarodnikonośną, trzon lub sposób przyrośnięcia, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.
Podobne gatunki
- Wodnicha późna (Hygrophorus hypothejus)
Wodnicha późna jest zwykle bardziej żółtawa, a dolna część jej trzonu ma słabiej zaznaczony ciemny wzór.
- Hygrophorus dichrous
Hygrophorus dichrous jest zwykle masywniejszy i charakterystycznie rośnie z grabem, a nie ze świerkiem.
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Ciemny śluzowaty kapelusz, biały szczyt trzonu i oliwkowo wzorzysta dolna część tworzą charakterystyczny kontrast.