Szczegóły gatunku

Lejkokrowiak szarobrązowy

Clitopaxillus alexandri

Warunkowo jadalny
Lejkokrowiak szarobrązowy – Clitopaxillus alexandri

Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · Źródło zdjęcia · Licencja

Opis

Duży szarobrązowy grzyb lejkowaty z gęstymi zbiegającymi blaszkami o zielonkawym odcieniu; znajduje się na słoweńskiej Czerwonej Liście.

Cechy rozpoznawcze

Kapelusz ma 10–15 cm, jest mięsisty, szary do leszczynowobrązowego, początkowo wypukły, później lejkowato zagłębiony. Blaszki są gęste, rozgałęzione i zbiegające, z charakterystycznym zielonkawym odcieniem.

Wskazówki identyfikacyjne

Sprawdź wielkość, szarobrązowy lejkowaty kapelusz, bardzo gęste zbiegające blaszki i ich zielonkawy odcień. Ponieważ gatunek jest rzadki, fotografuj go na miejscu.

Szczegółowe cechy

Kapelusz
Kapelusz ma 10–15 cm, jest mięsisty, szary do leszczynowobrązowego, początkowo wypukły, później lejkowato zagłębiony.
Hymenofor
Blaszki są gęste, rozgałęzione i zbiegające, z charakterystycznym zielonkawym odcieniem.

Wymiary

Średnica kapelusza
10–15 cm

Siedlisko

Rośnie na skrajach suchych łąk z drzewami iglastymi na glebach wapiennych, głównie jesienią.

Okres owocnikowania

wrzesień, październik

Ekologia

Podłoże
Teren trawiasty
Gleba
Wapienna
Uwagi
Rośnie na skrajach suchych łąk z drzewami iglastymi na glebach wapiennych, głównie jesienią.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Clitocybe nebularis ma inny zapach i nie ma tego samego charakterystycznego zielonkawego odcienia blaszek. Wśród jasnych lejkówkowatych grzybów są gatunki niebezpieczne, dlatego wymagana jest ostrożność.

Podobne gatunki

Ochrona gatunku

Czerwona lista
R – gatunek rzadki
Uwagi
Na słoweńskiej Czerwonej Liście: R – gatunek rzadki.

Źródła rozszerzonego opisu