Szczegóły gatunku

Koźlarz beżowy

Leccinum holopus

Warunkowo jadalny

Opis

Mały blady koźlarz z białawym kapeluszem i drobno łuseczkowatym trzonem, typowy dla bagiennych siedlisk brzozowych; na słoweńskiej Czerwonej Liście.

Cechy rozpoznawcze

Kapelusz ma 4–7(10) cm, początkowo jest biały do białawoochrowego, później ciemniejszy i czasem lekko zielonkawy. Pory są białawe. Trzon jest smukły, biały i szorstko łuseczkowaty.

Wskazówki identyfikacyjne

Sprawdź bardzo blady kapelusz, smukły łuseczkowaty trzon, związek z brzozą i bagienne siedlisko. U podstawy mogą pojawiać się niebieskozielone tony.

Szczegółowe cechy

Kapelusz: Kapelusz ma 4–7(10) cm, początkowo jest biały do białawoochrowego, później ciemniejszy i czasem lekko zielonkawy.
Hymenofor: Pory są białawe.
Trzon: Trzon jest smukły, biały i szorstko łuseczkowaty.

Siedlisko

Rośnie na torfowiskach i w bagiennych lasach wyżynnych w związku z brzozą, głównie jesienią; rzadki.

Okres owocnikowania

wrzesień, październik, listopad

Ekologia

Drzewa gospodarze: Brzoza (Betula)
Gleba: Wilgotna
Uwagi: Rośnie na torfowiskach i w bagiennych lasach wyżynnych w związku z brzozą, głównie jesienią; rzadki.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Leccinum scabrum jest zwykle większy i rośnie także w mniej bagiennych siedliskach brzozowych. Związek z drzewem jest bardzo ważny u koźlarzy.