Szczegóły gatunku

Gąska biaława

Tricholoma album

Niejadalny
Gąska biaława – Tricholoma album

Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 3.0 · Źródło zdjęcia · Licencja

Opis

Biała do kremowej gąska o silnym, nieprzyjemnym lub rzodkwiowym zapachu.

Cechy rozpoznawcze

Blaszki są białe, trzon nie ma pierścienia, a smak jest wyraźnie nieprzyjemny do ostrego.

Wskazówki identyfikacyjne

Przy oznaczaniu sprawdź cały owocnik. Biała do kremowej gąska o silnym, nieprzyjemnym lub rzodkwiowym zapachu. Blaszki są białe, trzon nie ma pierścienia, a smak jest wyraźnie nieprzyjemny do ostrego. Typowe siedlisko: Lasy liściaste, szczególnie z dębem i bukiem.

Szczegółowe cechy

Kapelusz
5–12 cm, początkowo zaokrąglony do wypukłego, później poduszkowaty i płytko zagłębiony, biały, często ochrowy w środku; w wilgoci tłustawy.
Hymenofor
Blaszki białe, szerokie, stosunkowo rzadkie i zatokowato wycięte przy trzonie.
Trzon
5–7 × 1,5–2,5 cm, biały, masywny i pełny, nieco zgrubiały u podstawy.
Miąższ
Biały do żółtawobiałego, jędrny i gruby.
Zapach
Słaby zapach zjełczałej mąki.
Wysyp zarodników
Biały.

Wymiary

Średnica kapelusza
5–12 cm
Wysokość trzonu
5–7 cm
Grubość trzonu
1,5–2,5 cm

Siedlisko

Lasy liściaste, szczególnie z dębem i bukiem.

Okres owocnikowania

sierpień, wrzesień, październik, listopad

Ekologia

Sposób odżywiania
Mikoryzowy
Drzewa gospodarze
Brzoza (Betula)
Podłoże
Teren trawiasty, Gleba leśna
Uwagi
Najczęściej rośnie z brzozą na terenach trawiastych i skrajach lasów.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Tricholoma columbetta, Tricholoma saponaceum. Oceń łącznie kształt i barwę owocnika, powierzchnię zarodnikonośną, trzon lub sposób przyrośnięcia, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.

Podobne gatunki

Ciekawostki

Czy wiesz, że? Gatunek był dawniej często nazywany gąską brzozową ze względu na silny związek z brzozą.

Źródła rozszerzonego opisu