Szczegóły gatunku
Purchawka chropowata
Lycoperdon perlatum
Warunkowo jadalny
Zdjęcie: Ryan Hodnett · CC BY-SA 4.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
_-_La_P%C3%AAche,_Qu%C3%A9bec_2016-09-20_(01).jpg){kind=link}
Opis
Gruszkowata do maczugowatej purchawka pokryta drobnymi stożkowatymi kolcami, które po odpadnięciu pozostawiają siateczkowaty wzór.
Cechy rozpoznawcze
U młodych owocników wnętrze jest jednolicie białe; później staje się żółtooliwkowe i przekształca w pył zarodników.
Wskazówki identyfikacyjne
Przy oznaczaniu sprawdź cały owocnik. Gruszkowata do maczugowatej purchawka pokryta drobnymi stożkowatymi kolcami, które po odpadnięciu pozostawiają siateczkowaty wzór. U młodych owocników wnętrze jest jednolicie białe; później staje się żółtooliwkowe i przekształca w pył zarodników. Typowe siedlisko: Na glebie leśnej wśród liści i igieł, pojedynczo lub w grupach.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- Owocnik 2–5 cm wysokości i 2–4 cm szerokości, maczugowaty do gruszkowatego, u młodych biały i pokryty charakterystycznymi kruchymi stożkowatymi kolcami.
- Hymenofor
- Tkankę zarodnikotwórczą stanowi wewnętrzna gleba: początkowo całkowicie biała, później żółtawa, oliwkowa, a na końcu brunatny pył zarodników uwalniany przez otwór na szczycie.
- Trzon
- Dolna bezpłodna część tworzy trzonopodobny odcinek około 1–4 × 1,5–3 cm.
- Miąższ
- Młoda gleba jest biała i krucha; podczas dojrzewania staje się żółtawa, oliwkowa i ostatecznie zamienia się w brązowy pył zarodników.
- Zapach
- U młodych przyjemny, później niewyraźny.
- Wysyp zarodników
- Brązowy.
Siedlisko
Na glebie leśnej wśród liści i igieł, pojedynczo lub w grupach.
Okres owocnikowania
czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Saprotroficzny
- Podłoże
- Gleba leśna
- Uwagi
- Rośnie na glebie leśnej, często w grupach przy ścieżkach i wśród ściółki liściastej lub iglastej.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Lycoperdon nigrescens, Scleroderma citrinum, młode gatunki z rodzaju Amanita. Oceń łącznie kształt i barwę kapelusza, powierzchnię zarodnikonośną, trzon, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.
Podobne gatunki
- Lycoperdon nigrescens
Ma ciemniejsze, czarniawe kolce i z wiekiem staje się ciemniejsza.
- Tęgoskór cytrynowy (Scleroderma citrinum) NIEBEZPIECZNY
Ma grubą, twardą, żółtobrązową okrywę i wnętrze szybko przybierające ciemnofioletową do czarnej barwę; jest trujący.
- Amanita species (young) NIEBEZPIECZNY
Po przekrojeniu młodego muchomora widać rozwijający się kapelusz, blaszki lub inne struktury; purchawka musi być wewnątrz jednolicie biała.