Szczegóły gatunku

Pieprznik blady

Cantharellus pallens

Tradycyjnie jadalny
Pieprznik blady – Cantharellus pallens

Zdjęcie: szegedigombasz · CC0 · Źródło zdjęcia · Licencja

Opis

Masywny, bladożółty pieprznik z często białawym nalotem na kapeluszu i tępymi listewkami.

Cechy rozpoznawcze

Listewki zbiegają na trzon; jasny miąższ może lekko żółknąć lub brązowieć.

Wskazówki identyfikacyjne

Przy oznaczaniu sprawdź cały owocnik. Masywny, bladożółty pieprznik z często białawym nalotem na kapeluszu i tępymi listewkami. Listewki zbiegają na trzon; jasny miąższ może lekko żółknąć lub brązowieć. Typowe siedlisko: Ciepłe lasy liściaste, szczególnie z dębem i bukiem na glebach wapiennych.

Szczegółowe cechy

Kapelusz
3–10 cm, biały do kremowego, suchy i gładki, falisty; po dotykaniu może żółtobrązowieć.
Hymenofor
Zamiast prawdziwych blaszek ma rozgałęzione, tępe listewki zbiegające na trzon.
Trzon
2–5 × 1–2 cm, mięsisty, jasny jak kapelusz, zwężający się ku podstawie; po dotykaniu może żółknąć.
Miąższ
Biały i zwarty.
Zapach
Łagodny, czasem lekko morelowy.
Wysyp zarodników
Biały.

Wymiary

Średnica kapelusza
3–10 cm
Wysokość trzonu
2–5 cm
Grubość trzonu
1–2 cm

Siedlisko

Ciepłe lasy liściaste, szczególnie z dębem i bukiem na glebach wapiennych.

Okres owocnikowania

maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik

Ekologia

Sposób odżywiania
Mikoryzowy
Drzewa gospodarze
Buk (Fagus), Dąb (Quercus), Świerk (Picea)
Podłoże
Gleba leśna
Uwagi
Mikoryzowy w lasach mieszanych, liściastych i iglastych.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Cantharellus cibarius, Hygrophoropsis aurantiaca, Omphalotus olearius. Oceń łącznie kształt i barwę kapelusza, powierzchnię zarodnikonośną, trzon, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.

Podobne gatunki

Źródła rozszerzonego opisu