Szczegóły gatunku

Muchomor złotawy

Amanita ceciliae

Warunkowo jadalny
Muchomor złotawy – Amanita ceciliae

Zdjęcie: Стелла Фокшей · CC BY-SA 4.0 · Źródło zdjęcia · Licencja

Opis

Duży brązowy muchomor bez pierścienia, z szarymi łatkami osłony i silnie prążkowanym brzegiem kapelusza.

Cechy rozpoznawcze

Kapelusz jest brązowy do szarobrązowego z grubymi szarymi łatkami osłony. Białe blaszki są wolne. Długi trzon nie ma pierścienia i ma szare łuski oraz pierścieniowate resztki osłony przy podstawie.

Wskazówki identyfikacyjne

Sprawdź cały trzon i podstawę, brak pierścienia, szare łatki na kapeluszu oraz pasmowate resztki osłony w dolnej części trzonu.

Szczegółowe cechy

Kapelusz
Kapelusz jest brązowy do szarobrązowego z grubymi szarymi łatkami osłony.
Hymenofor
Białe blaszki są wolne.
Trzon
Długi trzon bez pierścienia ma szare łuski i pierścieniowate resztki osłony przy podstawie.
Miąższ
Biały, delikatny i kruchy.
Zapach
Bez charakterystycznego zapachu.
Wysyp zarodników
Biały.

Wymiary

Średnica kapelusza
8–15 cm
Wysokość trzonu
12–20 cm
Grubość trzonu
1,5–3 cm

Siedlisko

W lasach liściastych i iglastych, głównie latem i jesienią, zwykle w małych grupach.

Okres owocnikowania

czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik

Ekologia

Sposób odżywiania
Mikoryzowy
Podłoże
Gleba leśna
Uwagi
W lasach liściastych i iglastych, głównie latem i jesienią, zwykle w małych grupach.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Inne muchomory bezpierścieniowe mogą być bardzo podobne. Zdjęcie samego kapelusza nie wystarcza; kluczowe są podstawa, osłona i brak pierścienia.

Podobne gatunki

Ciekawostki

Czy wiesz, że? Należy do większych muchomorów bezpierścieniowych; charakterystyczne są szare łuski trzonu i pierścieniowate resztki osłony przy podstawie.

Źródła rozszerzonego opisu