Szczegóły gatunku
Muchomor zielonawy
Amanita phalloides
Śmiertelnie trujący
Zdjęcie: Mick E. Talbot · CC BY-SA 3.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Śmiertelnie trujący muchomor z białymi blaszkami, pierścieniem i workowatą pochwą otaczającą bulwiastą podstawę trzonu.
Cechy rozpoznawcze
Kapelusz może być oliwkowozielony, żółtawy, brązowawy lub prawie biały. Trzeba wydobyć całą podstawę, ponieważ pochwa jest kluczową cechą.
Wskazówki identyfikacyjne
Barwa kapelusza zmienia się od żółtozielonej i oliwkowej do brązowawej. Blaszki, trzon i wysyp zarodników są białe; na trzonie znajduje się pierścień, a u podstawy duża, workowata biała pochwa, która może być ukryta w ziemi lub ściółce.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- 5–15 cm, białawy, żółtawy do oliwkowozielonego lub brązowawego, gładki, z wrośniętymi włókienkami.
- Hymenofor
- Blaszki są białe do lekko zielonkawych, gęste i wolne od trzonu.
- Trzon
- Białawy, ze zwisającym pierścieniem; bulwiasta podstawa jest otoczona wyraźną, wolną, workowatą pochwą.
- Miąższ
- Biały i zasadniczo niezmienny; starsze okazy mogą mieć słodkawy, nieprzyjemny zapach.
- Wysyp zarodników
- Biały.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 5–15 cm
- Wysokość trzonu
- 5–15 cm
- Grubość trzonu
- 1–2 cm
Siedlisko
Głównie pod dębami, bukami i innymi drzewami liściastymi; także w parkach.
Okres owocnikowania
lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Mikoryzowy
- Drzewa gospodarze
- Dąb (Quercus), Kasztan jadalny (Castanea)
Występowanie
- Uwagi
- Szeroko rozpowszechniony w Europie, zwłaszcza w lasach liściastych i parkach z odpowiednimi drzewami partnerskimi.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Młode owocniki mogą być mylone z pieczarkami lub zielonymi gołąbkami, które nie mają workowatej pochwy. Muchomor cesarski ma pomarańczowoczerwony kapelusz oraz żółte blaszki i trzon. Zawsze wykop i obejrzyj całą podstawę.
Podobne gatunki
- Agaricus species
- Russula species
- Muchomor cesarski (Amanita caesarea)
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Aby bezpiecznie odróżnić gatunek, trzeba obejrzeć całą podstawę trzonu: kluczowe jest połączenie pierścienia i workowatej pochwy.