Szczegóły gatunku
Muchomor twardawy
Amanita excelsa
Wymagana ostrożność
Zdjęcie: Jose Angel Urquia Goitia · CC BY-SA 4.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Szarobrązowy muchomor z białawymi do szarych łatkami, pierścieniem i bulwiastą podstawą.
Cechy rozpoznawcze
Górna powierzchnia pierścienia jest często drobno prążkowana, a u podstawy brak wyraźnej workowatej pochwy. Pomylenie z muchomorem plamistym jest bardzo niebezpieczne.
Wskazówki identyfikacyjne
Do oznaczenia sprawdź cały owocnik. Szarobrązowy muchomor z białawymi do szarych łatkami, pierścieniem i bulwiastą podstawą. Górna powierzchnia pierścienia jest często drobno prążkowana, a u podstawy brak wyraźnej workowatej pochwy. Pomylenie z muchomorem plamistym jest bardzo niebezpieczne. Typowe siedlisko: W lasach liściastych i iglastych, często na lekko kwaśnych glebach.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- Do około 15 cm, popielatoszary do sadzowobrązowego, początkowo półkulisty, później rozpostarty; często z jasnoszarymi łatkami i gładkim brzegiem.
- Hymenofor
- Blaszki białe, gęste i szerokie, wolne lub prawie wolne od trzonu.
- Trzon
- Do około 15 × 2 cm, biały, czasem bardzo długi, z pierścieniem prążkowanym na górnej powierzchni; podstawa zgrubiała, bez wolnej workowatej pochwy.
- Miąższ
- Biały, bez charakterystycznego czerwienienia ani innej silnej zmiany barwy.
- Zapach
- Często przypomina surowe ziemniaki.
- Wysyp zarodników
- Biały.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- ≤ 15 cm
- Wysokość trzonu
- ≤ 15 cm
- Grubość trzonu
- ≤ 2 cm
Siedlisko
W lasach liściastych i iglastych, często na lekko kwaśnych glebach.
Okres owocnikowania
czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Mikoryzowy
- Drzewa gospodarze
- Buk (Fagus), Świerk (Picea)
- Uwagi
- Gatunek mikoryzowy lasów bukowych i mieszanych, owocujący od późnej wiosny do późnej jesieni.
Występowanie
- Uwagi
- Szeroko rozpowszechniony w europejskich lasach bukowych i mieszanych.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Muchomor plamisty ma często czystsze białe łatki, gładką górną powierzchnię pierścienia i ostre koncentryczne obrzeżenia u podstawy. Muchomor czerwieniejący charakterystycznie różowieje do czerwienieje po uszkodzeniu.
Podobne gatunki
- Muchomor plamisty (Amanita pantherina) NIEBEZPIECZNY
Muchomor plamisty ma gładką górną powierzchnię pierścienia, czystsze białe łatki i ostro obrzeżone pasy na bulwiastej podstawie.
- Muchomor czerwieniejący (Amanita rubescens)
Muchomor czerwieniejący charakterystycznie różowieje do winoczerwonego po uszkodzeniu; muchomor twardawy nie.
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Prążkowana górna powierzchnia pierścienia jest ważną cechą przy porównywaniu z muchomorem plamistym.