Szczegóły gatunku
Muchomor plamisty
Amanita pantherina
Trujący
Zdjęcie: Tod Schwarzkaiser · CC BY-SA 3.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Silnie trujący muchomor z brązowym kapeluszem, białymi łatkami, prążkowanym brzegiem i charakterystyczną podstawą trzonu.
Cechy rozpoznawcze
Pierścień jest zwykle gładki, a u podstawy znajdują się kołnierzykowate lub pierścieniowate resztki pochwy. Barwa kapelusza jest zmienna.
Wskazówki identyfikacyjne
Kapelusz jest brązowy do oliwkowobrązowego z białymi łatkami i często wyraźnie prążkowanym brzegiem. Blaszki i trzon są białe; pierścień jest zwykle gładki, a bulwiasta podstawa ma wyraźny kołnierzyk lub kilka pasów resztek pochwy.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- Brązowy do szarobrązowego, zwykle z małymi białymi łatkami osłony; po rozpostarciu brzeg jest charakterystycznie prążkowany.
- Hymenofor
- Blaszki są białe, gęste i wolne od trzonu.
- Trzon
- Biały, z gładkim pierścieniem; bulwiasta podstawa ma charakterystyczne kołnierzykowate lub pierścieniowate resztki osłony.
- Miąższ
- Biały i po uszkodzeniu zwykle nie czerwienieje.
- Wysyp zarodników
- Biały.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 6–12 cm
- Wysokość trzonu
- 6–16 cm
- Grubość trzonu
- 0,6–1,5 cm
Siedlisko
W lasach liściastych i iglastych, często na glebach piaszczystych lub kwaśnych.
Okres owocnikowania
czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Mikoryzowy
- Drzewa gospodarze
- Dąb (Quercus), Buk (Fagus)
Występowanie
- Uwagi
- Szeroko rozpowszechniony w Europie w lasach liściastych i mieszanych.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Muchomor czerwieniejący czerwienieje po uszkodzeniu i zwykle ma prążkowany pierścień; muchomor plamisty nie czerwienieje. Amanita excelsa ma szarawe resztki osłony i prążkowany pierścień. Niektóre cechy mogą być słabo widoczne lub zmyte.
Podobne gatunki
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Przy odróżnianiu od muchomora czerwieniejącego szczególnie ważne są brak czerwienienia i odmienna budowa podstawy trzonu.