Szczegóły gatunku

Muchomor narcyzowy

Amanita gemmata

Trujący
Muchomor narcyzowy – Amanita gemmata

Zdjęcie: JovanaKoturov · CC BY-SA 4.0 · Źródło zdjęcia · Licencja

Opis

Żółty do ochrowego muchomor z białymi łatkami osłony na kapeluszu, białymi blaszkami i pierścieniem.

Cechy rozpoznawcze

Podstawa jest bulwiasta z resztkami osłony; gatunek może zawierać kwas ibotenowy i muscymol.

Wskazówki identyfikacyjne

Przy oznaczaniu sprawdź cały owocnik. Żółty do ochrowego muchomor z białymi łatkami osłony na kapeluszu, białymi blaszkami i pierścieniem. Podstawa jest bulwiasta z resztkami osłony; gatunek może zawierać kwas ibotenowy i muscymol. Typowe siedlisko: Lasy iglaste i mieszane, często na glebach piaszczystych lub kwaśnych.

Szczegółowe cechy

Kapelusz
5–11 cm, półkulisty do rozpostartego, bladożółty do intensywniejszego żółtego, często z nielicznymi białymi resztkami osłony; brzeg prążkowany.
Hymenofor
Blaszki białe, gęste, szerokie i wolne od trzonu.
Trzon
6–12 × 1–2 cm, biały, z pierścieniem mniej więcej w połowie trzonu; podstawa bulwiasta z resztkami osłony.
Miąższ
Biały, delikatny i kruchy; pod skórką kapelusza żółtawy.
Zapach
Niewyraźny.
Smak
Nie próbuj smaku.
Wysyp zarodników
Biały.

Wymiary

Średnica kapelusza
5–11 cm
Wysokość trzonu
6–12 cm
Grubość trzonu
1–2 cm

Siedlisko

Lasy iglaste i mieszane, często na glebach piaszczystych lub kwaśnych.

Okres owocnikowania

maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik

Ekologia

Sposób odżywiania
Mikoryzowy
Podłoże
Gleba leśna
Uwagi
Gatunek mikoryzowy różnych typów lasów, owocujący od późnej wiosny do jesieni.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Amanita muscaria, Amanita citrina, Amanita pantherina. Oceń łącznie kształt i barwę kapelusza, powierzchnię zarodnikonośną, trzon, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.

Podobne gatunki

Ciekawostki

Czy wiesz, że? Gatunek może powodować zespół panterynowy, dlatego należy traktować go jako trujący muchomor.

Źródła rozszerzonego opisu