Szczegóły gatunku

Muchomor jeżowaty

Amanita echinocephala

Trujący

Opis

Duży jasny muchomor z wyraźnymi spiczastymi piramidalnymi brodawkami na kapeluszu, mocnym pierścieniem i zgrubiałą podstawą trzonu.

Cechy rozpoznawcze

Kapelusz jest biały do szaroochrowego i pokryty spiczastymi brodawkami. Blaszki białe do kremowych. Masywny trzon ma pierścień i bulwiastą podstawę.

Wskazówki identyfikacyjne

Do oznaczenia potrzebny jest cały owocnik wraz z podstawą trzonu. Sprawdź spiczaste piramidalne brodawki, wolne białe blaszki, pierścień i kształt bulwiastej podstawy.

Szczegółowe cechy

Kapelusz: Kapelusz jest biały do szaroochrowego i pokryty spiczastymi brodawkami.
Hymenofor: Blaszki są białe do kremowych.
Trzon: Masywny trzon ma pierścień i bulwiastą podstawę, czasem z pierścieniowatymi resztkami osłony.
Miąższ: Białawy i stosunkowo jędrny, szczególnie w trzonie.
Zapach: Nieprzyjemny, czasem leczniczy lub przypominający szpital.
Wysyp zarodników: Biały.

Wymiary

Średnica kapelusza: ≤ 20 cm
Wysokość trzonu: 6–10 cm
Grubość trzonu: 1–3 cm

Siedlisko

Mikoryzowy gatunek cieplejszych lasów na glebach wapiennych; nieczęsty do rzadkiego, owocuje od późnego lata do jesieni.

Okres owocnikowania

sierpień, wrzesień, październik

Ekologia

Sposób odżywiania: Mikoryzowy
Podłoże: Gleba leśna
Gleba: Wapienna
Uwagi: Mikoryzowy gatunek cieplejszych lasów na glebach wapiennych; nieczęsty do rzadkiego, owocuje od późnego lata do jesieni.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Inne jasne muchomory mogą wyglądać bardzo podobnie, szczególnie młode. Amanita strobiliformis ma inne, większe łatki osłony i inną podstawę; niepełnych okazów nie należy oznaczać jako bezpiecznych.

Podobne gatunki

Muchomor szyszkowaty (Amanita strobiliformis)
Muchomor szorstki (Amanita franchetii) NIEBEZPIECZNY
Amanita vittadinii

Ciekawostki

Czy wiesz, że? Ostre piramidalne brodawki na kapeluszu mogą zostać częściowo zmyte przez silny deszcz.

Źródła rozszerzonego opisu

ZALOGUJ Wróć do katalogu