Szczegóły gatunku
Mleczaj różowoblaszkowy
Lactarius controversus
Niejadalny
Zdjęcie: Jamain · CC BY-SA 3.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Duży biały do kości słoniowej mleczaj z różowymi plamami lub strefami, bardzo gęstymi różowawoochrowymi blaszkami i obfitym białym mleczkiem.
Cechy rozpoznawcze
Kapelusz jest duży, mięsisty i u młodych silnie podwinięty, a w wilgoci staje się śluzowaty. Blaszki są bardzo gęste i z wiekiem różowawoochrowe. Mleczko pozostaje białe.
Wskazówki identyfikacyjne
Sprawdź bardzo gęste różowawoochrowe blaszki, niezmieniające barwy białe mleczko, różowe oznaczenia na kapeluszu i związek z topolami.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- Kapelusz jest duży, mięsisty i u młodych silnie podwinięty, a w wilgoci staje się śluzowaty.
- Hymenofor
- Blaszki są bardzo gęste i z wiekiem różowawoochrowe.
- Trzon
- Mleczko pozostaje białe.
- Miąższ
- Biały, twardy i kruchy; obfite białe mleczko nie zmienia barwy.
- Zapach
- Słabo owocowy.
- Wysyp zarodników
- Biały z delikatnym różowawym odcieniem.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 8–30 cm
- Wysokość trzonu
- 2,5–5 cm
- Grubość trzonu
- 1,5–3,5 cm
Siedlisko
Najczęściej rośnie z topolami i osikami, często w gęstych grupach lub kręgach, głównie jesienią.
Okres owocnikowania
wrzesień, październik
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Mikoryzowy
- Drzewa gospodarze
- Topola / osika (Populus)
- Podłoże
- Gleba leśna
- Uwagi
- Najczęściej rośnie z topolami i osikami, często w gęstych grupach lub kręgach, głównie jesienią.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Lactifluus vellereus jest także duży i biały, ale różni się powierzchnią kapelusza i rozstawem blaszek. Związek z drzewem gospodarzem jest ważny.
Podobne gatunki
- Lactifluus vellereus
- Mleczaj pręgowany (Lactarius zonarius)
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Związek z topolami i osikami jest bardzo charakterystyczny; gatunek może rosnąć w gęstych grupach lub kręgach.