Szczegóły gatunku
Lejkowiec dęty
Craterellus cornucopioides
Tradycyjnie jadalny
Zdjęcie: Kristian Peters · CC BY-SA 3.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Ciemnoszary do czarnego, cienkomięsisty, pusty grzyb o kształcie trąbki, bez prawdziwych blaszek.
Cechy rozpoznawcze
Zewnętrzna dolna powierzchnia jest gładka do lekko pomarszczonej i jaśniejsza. Trzon nie jest wyraźnie oddzielony od kapelusza.
Wskazówki identyfikacyjne
Owocnik jest głęboko lejkowaty do trąbkowatego, szarobrązowy, ciemnoszary lub prawie czarny i pusty aż do podstawy. Brzeg jest falisty, a zewnętrzna powierzchnia zarodnikonośna popielatoszara, gładka do drobno podłużnie pomarszczonej, bez prawdziwych blaszek.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- 2–8 cm szerokości, głęboko trąbkowaty, szarobrązowy do prawie czarnego, z falistym do podwiniętego brzegiem i pustym kanałem sięgającym podstawy.
- Hymenofor
- Zewnętrzna powierzchnia zarodnikotwórcza jest popielatoszara, początkowo gładka, później lekko podłużnie pomarszczona; nie ma prawdziwych blaszek.
- Trzon
- 2–6 cm, pusty i stopniowo przechodzący w kapelusz, zwężający się ku podstawie.
- Miąższ
- Szary do czarniawego, cienki i nieco łykowaty.
- Wysyp zarodników
- Białawy.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 2–8 cm
- Wysokość trzonu
- 2–6 cm
- Grubość trzonu
- 0,5–1,5 cm
Siedlisko
W lasach liściastych, zwłaszcza z bukiem i dębem, często w dużych grupach.
Okres owocnikowania
lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Mikoryzowy
- Drzewa gospodarze
- Buk (Fagus), Dąb (Quercus)
Występowanie
- Uwagi
- Szeroko rozpowszechniony europejski gatunek lasów liściastych, często rosnący w grupach.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Craterellus cinereus ma wyraźniejsze, głębsze, żyłkowate fałdy na zewnętrznej powierzchni. Craterellus tubaeformis ma brązowawy kapelusz i żółtawy trzon. U bardzo starych okazów może być trudno odróżnić zdrową tkankę od rozkładu.
Podobne gatunki
- Craterellus cinereus
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Cały owocnik przypomina pustą trąbkę; ciemna barwa sprawia, że zaskakująco trudno go zauważyć na dnie lasu.