Szczegóły gatunku

Krowiak aksamitny

Tapinella atrotomentosa

Niejadalny
Krowiak aksamitny – Tapinella atrotomentosa

Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 3.0 · Źródło zdjęcia · Licencja

Opis

Duży brązowy, muszlowaty grzyb z mocno podwiniętym brzegiem i charakterystycznym grubym, ciemnobrązowym do czarnego aksamitnym trzonem.

Cechy rozpoznawcze

Blaszki są żółtoochrowe, zbiegają na trzon i można je częściowo oddzielić od miąższu. Trzon jest często boczny, bardzo ciemny i gęsto aksamitny.

Wskazówki identyfikacyjne

Najważniejszą cechą jest czarnobrązowy aksamitny trzon w połączeniu z dużym brązowym muszlowatym kapeluszem, mocno podwiniętym brzegiem i żółtoochrowymi zbiegającymi blaszkami. Potwierdź, że grzyb wyrasta bezpośrednio z drewna lub szczątków drzewnych.

Szczegółowe cechy

Kapelusz
Duży brązowy, muszlowaty grzyb z silnie podwiniętym brzegiem i charakterystycznie grubym, ciemnobrązowym do czarnego, aksamitnym trzonem.
Hymenofor
Blaszki są żółtoochrowe, zbiegają po trzonie i można je częściowo oddzielić. Trzon jest często boczny, bardzo ciemny i gęsto aksamitny.
Miąższ
Białawy do żółtawego, twardawy i nieco gorzki.
Zapach
Bez silnego zapachu; czasem słabo atramentowy.
Wysyp zarodników
Bladoochrowy.

Wymiary

Średnica kapelusza
10–20 cm
Wysokość trzonu
2–5 cm
Grubość trzonu
2–3 cm

Siedlisko

Saprotrof na pniakach, korzeniach i martwym drewnie, szczególnie drzew iglastych; latem i jesienią.

Okres owocnikowania

lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad

Ekologia

Sposób odżywiania
Saprotroficzny
Drzewa gospodarze
Sosna (Pinus), Świerk (Picea)
Podłoże
Pnie, Korzenie, Martwe drewno
Uwagi
Gatunek saprotroficzny. Na pniakach, korzeniach i martwym drewnie, szczególnie iglastym, latem i jesienią.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Krowiak podwinięty zwykle rośnie na ziemi jako gatunek mikoryzowy i nie ma charakterystycznego czarnego aksamitnego trzonu. Jeśli drewno nie jest widoczne, weź pod uwagę zakopany pniak lub korzenie.

Podobne gatunki

  • Krowiak podwinięty (Paxillus involutus) NIEBEZPIECZNY

    Paxillus involutus rośnie na ziemi, nie ma charakterystycznego czarnego aksamitnego trzonu i jest niebezpiecznie trujący; jego blaszki po uciśnięciu silnie brązowieją.

Ciekawostki

Czy wiesz, że? Ciemny, gęsto aksamitny trzon jest najbardziej wiarygodną cechą makroskopową.

Źródła rozszerzonego opisu