Szczegóły gatunku

Gołąbek zielonawy

Russula virescens

Wymagana ostrożność
Gołąbek zielonawy – Russula virescens

Zdjęcie: Björn S... · CC BY-SA 2.0 · Źródło zdjęcia · Licencja

Opis

Zielony do szarozielonego gołąbek z charakterystycznie popękaną, mozaikową skórką kapelusza.

Cechy rozpoznawcze

Blaszki i trzon są białe do kremowych; miąższ jest jędrny i łagodny.

Wskazówki identyfikacyjne

Przy oznaczaniu sprawdź cały owocnik. Zielony do szarozielonego gołąbek z charakterystycznie popękaną, mozaikową skórką kapelusza. Blaszki i trzon są białe do kremowych; miąższ jest jędrny i łagodny. Typowe siedlisko: Ciepłe lasy liściaste, głównie pod dębami i bukami.

Szczegółowe cechy

Kapelusz
5–15 cm, zielony do niebieskozielonego, później spłaszczony i zagłębiony; powierzchnia charakterystycznie pęka na drobne poletka.
Hymenofor
Blaszki białe, dość gęste, kruche i czasem rozwidlone.
Trzon
2–9 × 1,5–3 cm, biały, pełny i jędrny; u starszych owocników mogą pojawiać się brązowe plamy.
Miąższ
Biały, jędrny i kruchy, zwykle o przyjemnym zapachu i łagodnym charakterze.
Zapach
Przyjemny, słabo wyczuwalny.
Wysyp zarodników
Biały.

Wymiary

Średnica kapelusza
5–15 cm
Wysokość trzonu
2–9 cm
Grubość trzonu
1,5–3 cm

Siedlisko

Ciepłe lasy liściaste, głównie pod dębami i bukami.

Okres owocnikowania

czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik

Ekologia

Sposób odżywiania
Mikoryzowy
Podłoże
Gleba leśna
Uwagi
Gatunek mikoryzowy lasów mieszanych, występujący z drzewami liściastymi i iglastymi.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Russula cyanoxantha, Russula heterophylla, Amanita phalloides. Oceń łącznie kształt i barwę kapelusza, powierzchnię zarodnikonośną, trzon, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.

Podobne gatunki

Źródła rozszerzonego opisu