Szczegóły gatunku
Gąska pieprzna
Tricholoma virgatum
Niejadalny
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Szara do srebrnoszarej gąska z ostro garbkowatym kapeluszem, promienistymi włóknami i wyraźnie ostrym miąższem.
Cechy rozpoznawcze
Kapelusz jest szary, stożkowaty do dzwonkowatego, później rozpostarty z wyraźnym garbkiem i promienistymi włóknami. Blaszki są jasne, a trzon białawy do szarego i włóknisty.
Wskazówki identyfikacyjne
Sprawdź szary kapelusz z ostrym garbkiem i promienistymi włóknami, jasne blaszki oraz ogólny pokrój. FungiTrail nie wykorzystuje ostrego smaku jako testu terenowego.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- Kapelusz jest szary, stożkowaty do dzwonkowatego, później rozpostarty z wyraźnym garbkiem i promienistymi włóknami.
- Hymenofor
- Blaszki są jasne, a trzon białawy do szarego i włóknisty.
- Zapach
- Bez charakterystycznego zapachu.
Siedlisko
Rośnie głównie w lasach iglastych, szczególnie ze świerkiem, od późnego lata do jesieni.
Okres owocnikowania
sierpień, wrzesień, październik, listopad
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Mikoryzowy
- Drzewa gospodarze
- Świerk (Picea)
- Podłoże
- Gleba leśna
- Uwagi
- Rośnie głównie w lasach iglastych, szczególnie ze świerkiem, od późnego lata do jesieni.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Jadalne szare gąski mogą wyglądać podobnie, natomiast T. sciodes i T. pardinum są trujące. Pomyłki wśród szarych gąsek mogą więc być niebezpieczne.
Podobne gatunki
- Gąska niekształtna (Tricholoma portentosum)
- Gąska ostra (Tricholoma sciodes) NIEBEZPIECZNY
T. sciodes jest trująca, często rośnie z bukiem, a jej blaszki z wiekiem szarzeją.
- Gąska tygrysia (Tricholoma pardinum) NIEBEZPIECZNY
T. pardinum jest trująca i ma wyraźne ciemne łuski na jaśniejszym szarym tle.
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Sprawdź szary kapelusz z ostrym garbkiem i promienistymi włóknami, jasne blaszki oraz ogólny pokrój. FungiTrail nie wykorzystuje ostrego smaku jako testu terenowego.