FungiTrail

Szczegóły gatunku

Gąska tygrysia

Tricholoma pardinum

Trujący
Gąska tygrysia – Tricholoma pardinum

Zdjęcie: Alan Rockefeller · CC BY 4.0 · Źródło zdjęcia · Licencja

Opis

Masywna szara gąska z wyraźnymi ciemnymi łuskami na kapeluszu i jasnymi blaszkami.

Cechy rozpoznawcze

Kapelusz ma tygrysio łuskowaty wzór, trzon jest gruby, a miąższ ma mączny zapach.

Wskazówki identyfikacyjne

Przy oznaczaniu sprawdź cały owocnik. Masywna szara gąska z wyraźnymi ciemnymi łuskami na kapeluszu i jasnymi blaszkami. Kapelusz ma tygrysio łuskowaty wzór, trzon jest gruby, a miąższ ma mączny zapach. Typowe siedlisko: Lasy liściaste i iglaste, często na glebach wapiennych.

Szczegółowe cechy

Kapelusz
5–15 cm, mięsisty i masywny, szary z wyraźnymi ciemniejszymi łuskami, które mogą zachodzić na siebie jak dachówki; początkowo półkulisty, później spłaszczony.
Hymenofor
Blaszki białawe do ochrowożółtych, szerokie, brzuchate, wolne do zatokowato wyciętych przy trzonie.
Trzon
4–8 × 1–3 cm, białawy do ochrowego, pełny i często masywny; u młodych trzonów tuż pod blaszkami może być drobne oszronienie.
Miąższ
Biały do szarawego, czasem słabo żółtawy lub czerwonawy.
Zapach
Mączny.
Smak
Nie próbuj smaku.
Wysyp zarodników
Biały.

Wymiary

Średnica kapelusza
5–15 cm
Wysokość trzonu
4–8 cm
Grubość trzonu
1–3 cm

Siedlisko

Lasy liściaste i iglaste, często na glebach wapiennych.

Okres owocnikowania

sierpień, wrzesień, październik, listopad

Ekologia

Sposób odżywiania
Mikoryzowy
Podłoże
Gleba leśna
Uwagi
Mikoryzowa z drzewami liściastymi i iglastymi; owocuje w lasach od późnego lata do jesieni.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Tricholoma portentosum, Tricholoma terreum. Oceń łącznie kształt i barwę kapelusza, powierzchnię zarodnikonośną, trzon, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.

Podobne gatunki

Źródła rozszerzonego opisu

ZALOGUJ Wróć do katalogu