Szczegóły gatunku
Dzwonkówka czarnoniebieskawa
Entoloma chalybeum
Niejadalny
Zdjęcie: Souhila Aouali · CC BY-SA 3.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
_Zerova_(as_%E2%80%98chalybaeum%E2%80%99)_363707.jpg){kind=link}
Opis
Mała, niemal całkowicie niebieska dzwonkówka terenów trawiastych z indygo-niebieskim kapeluszem i trzonem oraz różowym odcieniem dojrzałych blaszek.
Cechy rozpoznawcze
Kapelusz ma około 1–4 cm, początkowo jest dzwonkowaty do stożkowatego, później wypukły, indygo- do ciemnoniebieskiego i częściowo higrofaniczny. Blaszki są początkowo szaroniebieskie, później z różowym odcieniem. Trzon jest cienki, ciemnoniebieski do zielononiebieskiego, u podstawy białawy.
Wskazówki identyfikacyjne
Sprawdź niemal całkowicie niebieskie zabarwienie, ciemnoniebieski smukły trzon i blaszki zmieniające barwę z szaroniebieskiej na różowawą wraz z dojrzałością.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- Kapelusz ma około 1–4 cm, początkowo jest dzwonkowaty do stożkowatego, później wypukły, indygo- do ciemnoniebieskiego i częściowo higrofaniczny.
- Hymenofor
- Blaszki są początkowo szaroniebieskie, później z różowym odcieniem.
- Trzon
- Trzon jest cienki, ciemnoniebieski do zielononiebieskiego, u podstawy białawy.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 1–4 cm
Siedlisko
Rośnie na trawnikach i łąkach latem i jesienią.
Okres owocnikowania
sierpień, wrzesień, październik
Ekologia
- Podłoże
- Teren trawiasty
- Uwagi
- Rośnie na trawnikach i łąkach latem i jesienią.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Entoloma serrulatum ma charakterystycznie czarniawoniebieskie, ząbkowane ostrza blaszek. Niebieskie dzwonkówki są trudne; zdjęcie nie wystarcza przy nietypowych okazach.
Podobne gatunki
- Dzwonkówka czarniawa (Entoloma serrulatum) NIEBEZPIECZNY
- Dzwonkówka brązowozielona (Entoloma incanum)
- Entoloma species