Szczegóły gatunku
Dzwonkówka czarniawa
Entoloma serrulatum
Trujący
Zdjęcie: pinonbistro · CC BY-SA 4.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Mała niebieskoczarna dzwonkówka z różowoniebieskimi blaszkami i charakterystycznie ciemnym, ząbkowanym ostrzem blaszek.
Cechy rozpoznawcze
Kapelusz ma około 1–4 cm, jest niebieskoczarny, suchy, drobno łuseczkowaty i z wiekiem często zagłębiony. Blaszki początkowo są bladoniebieskie, później różowoniebieskie, natomiast ostrza pozostają czarniawoniebieskie i ząbkowane. Trzon jest ciemnoniebieski do niemal czarnego.
Wskazówki identyfikacyjne
Sprawdź niebieskoczarny kapelusz i trzon, a szczególnie ząbkowane czarniawoniebieskie ostrza blaszek, gdy ich powierzchnia różowieje.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- Kapelusz ma około 1–4 cm, jest niebieskoczarny, suchy, drobno łuseczkowaty i z wiekiem często zagłębiony.
- Hymenofor
- Blaszki początkowo są bladoniebieskie, później różowoniebieskie, natomiast ostrza pozostają czarniawoniebieskie i ząbkowane.
- Trzon
- Trzon jest ciemnoniebieski do niemal czarnego.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 1–4 cm
Siedlisko
Rośnie w małych grupach wśród traw, przy drogach i na piaszczystych terenach trawiastych późnym latem i jesienią.
Okres owocnikowania
sierpień, wrzesień, październik, listopad
Ekologia
- Podłoże
- Teren trawiasty, Piaszczysta gleba
- Uwagi
- Rośnie w małych grupach wśród traw, przy drogach i na piaszczystych terenach trawiastych późnym latem i jesienią.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Entoloma chalybeum także jest niebieska, ale nie ma charakterystycznie ciemnych, ząbkowanych ostrzy blaszek. Entoloma wymaga bardzo ostrożnego oznaczania.