Szczegóły gatunku
Czubajeczka brązowoczerwonawa
Lepiota brunneoincarnata
Śmiertelnie trujący
Zdjęcie: User:Strobilomyces · CC BY-SA 3.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Mała, śmiertelnie trująca czubajeczka z brązowymi łuskami na cielistoróżowym kapeluszu i słabo zaznaczonym pierścieniem.
Cechy rozpoznawcze
Blaszki są białe, trzon poniżej pierścienia brązowawo łuskowaty, a gatunek zawiera amatoksyny.
Wskazówki identyfikacyjne
Przy oznaczaniu sprawdź cały owocnik. Mała, śmiertelnie trująca czubajeczka z brązowymi łuskami na cielistoróżowym kapeluszu i słabo zaznaczonym pierścieniem. Blaszki są białe, trzon poniżej pierścienia brązowawo łuskowaty, a gatunek zawiera amatoksyny. Typowe siedlisko: Trawniki, parki, ogrody, brzegi ścieżek i widne lasy, często w ciepłych siedliskach miejskich.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- 2–4(6) cm, cielisty do czerwonobrązowego, początkowo zaokrąglony, później wypukły do płaskiego; suchy, z gęstymi czerwonobrązowymi łuskami, szczególnie w środku.
- Hymenofor
- Blaszki początkowo białe, później żółtawe do lekko cielistych, szerokie i wolne od trzonu.
- Trzon
- 2,5–5 × 0,5–1 cm, nad resztką osłony biały, poniżej czerwonobrązowy i łuskowaty; pierścień delikatny i może szybko zanikać.
- Miąższ
- Biały, po odsłonięciu czasem różowiejący.
- Zapach
- Może być lekko owocowy.
- Smak
- Nie próbuj smaku.
- Wysyp zarodników
- Biały.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 2–6 cm
- Wysokość trzonu
- 2,5–5 cm
- Grubość trzonu
- 0,5–1 cm
Siedlisko
Trawniki, parki, ogrody, brzegi ścieżek i widne lasy, często w ciepłych siedliskach miejskich.
Okres owocnikowania
lipiec, sierpień, wrzesień, październik
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Saprotroficzny
- Podłoże
- Teren trawiasty, Gleba
- Uwagi
- Rośnie w trawie na skrajach lasów, w parkach i podobnych siedliskach pod drzewami; owocuje jesienią.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Lepiota subincarnata, Lepiota helveola, Macrolepiota procera. Oceń łącznie kształt i barwę kapelusza, powierzchnię zarodnikonośną, trzon, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.
Podobne gatunki
- Czubajka kania (Macrolepiota procera)
Czubajka kania jest znacznie większa, ma trzon z wężowatym wzorem i duży ruchomy pierścień.
- Lepiota helveola NIEBEZPIECZNY
Bardzo podobny mały gatunek; ze względu na ryzyko amatoksyn małych czubajeczek nigdy nie należy oceniać jako jadalnych tylko na podstawie zdjęcia.