Szczegóły gatunku
Twardzioszek przydrożny
Marasmius oreades
Wymagana ostrożność
Zdjęcie: Björn S... · CC BY-SA 2.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
.jpg){kind=link}
Opis
Niewielki ochrowy grzyb łąkowy z centralnym garbkiem, rzadko ustawionymi blaszkami i przyjemnym korzennym zapachem.
Cechy rozpoznawcze
Twardy trzon zgina się bez łamania; wysuszone owocniki odżywają po zwilżeniu.
Wskazówki identyfikacyjne
Przy oznaczaniu sprawdź cały owocnik. Niewielki ochrowy grzyb łąkowy z centralnym garbkiem, rzadko ustawionymi blaszkami i przyjemnym korzennym zapachem. Twardy trzon zgina się bez łamania; wysuszone owocniki odżywają po zwilżeniu. Typowe siedlisko: Na łąkach, pastwiskach, trawnikach i przy ścieżkach, często w kręgach lub łukach.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- 2–5 cm, ochrowobrązowy, podczas suchej pogody jaśniejszy; początkowo wypukły, później spłaszczony z szerokim niskim garbkiem; może pękać.
- Hymenofor
- Blaszki szerokie, grube i szeroko rozstawione, białawe do brązowawych, zwykle nie dochodzą do trzonu.
- Trzon
- 4–7 × 0,2–0,4 cm, smukły, pełny i bardzo twardy, białawoochrowy.
- Miąższ
- Cienki, białawy, elastyczny i twardy; po wysuszeniu ponownie pęcznieje po zwilżeniu.
- Zapach
- Charakterystyczny przyjemny zapach świeżych trocin.
- Wysyp zarodników
- Biały.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 2–5 cm
- Wysokość trzonu
- 4–7 cm
- Grubość trzonu
- 0,2–0,4 cm
Siedlisko
Na łąkach, pastwiskach, trawnikach i przy ścieżkach, często w kręgach lub łukach.
Okres owocnikowania
kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Saprotroficzny
- Podłoże
- Teren trawiasty
- Uwagi
- Rośnie na łąkach, pastwiskach, trawnikach i innych terenach trawiastych, często w rzędach lub czarcich kręgach.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Clitocybe rivulosa, Clitocybe dealbata, Marasmius collinus. Oceń łącznie kształt i barwę kapelusza, powierzchnię zarodnikonośną, trzon, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.
Podobne gatunki
- Lejkówka strumykowa (Clitocybe rivulosa) NIEBEZPIECZNY
Ma gęstsze blaszki, przyrośnięte do lekko zbiegających, i bardziej miękki trzon; trująca.
- Lejkówka jadowita (Clitocybe dealbata) NIEBEZPIECZNY
Bielsza, z gęściej ustawionymi blaszkami; niebezpieczny sobowtór mogący zagrażać życiu.
- Marasmius collinus
Ma bardziej lepki kapelusz, prążkowany brzeg i bardziej pusty, kruchy trzon; może powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe.