Szczegóły gatunku
Pieniążnica szerokoblaszkowa
Megacollybia platyphylla
Warunkowo jadalny
Zdjęcie: David Harbour · CC BY 4.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Duży szarobrązowy, cienkomięsisty grzyb z bardzo szerokimi białymi blaszkami i długimi białymi ryzomorfami u podstawy.
Cechy rozpoznawcze
Kapelusz jest promieniście prążkowany. Blaszki są białe, bardzo szerokie i szeroko rozstawione. Trzon jest białawy i włóknisty, z charakterystycznymi długimi białymi sznurami grzybni u podstawy.
Wskazówki identyfikacyjne
Przy oznaczaniu sprawdź cały owocnik. Duży szarobrązowy, cienkomięsisty grzyb z bardzo szerokimi białymi blaszkami i długimi białymi ryzomorfami u podstawy. Kapelusz jest promieniście prążkowany, blaszki bardzo szerokie i rzadkie, a trzon białawy i włóknisty z długimi białymi sznurami u podstawy. Typowe siedlisko: rozkładające się pniaki, zagrzebane drewno i próchnica.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- Duży szarobrązowy, cienkomięsisty grzyb z bardzo szerokimi białymi blaszkami i długimi białymi ryzomorfami u podstawy.
- Hymenofor
- Kapelusz jest promieniście włóknisty. Blaszki są białe, bardzo szerokie i rzadko ustawione. Trzon jest białawy i włóknisty, u podstawy z charakterystycznymi długimi białymi sznurami grzybni.
- Miąższ
- Biały, cienki i dość kruchy.
- Zapach
- Silny nieprzyjemny zapach.
- Wysyp zarodników
- Biały.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 5–15 cm
- Wysokość trzonu
- 6–10 cm
- Grubość trzonu
- 1–1,5 cm
Siedlisko
Na rozkładających się pniakach, zagrzebanym drewnie i żyznych glebach próchnicznych; latem i jesienią.
Okres owocnikowania
czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Saprotroficzny
- Podłoże
- Pnie, Zakopane drewno, Gleba leśna
- Uwagi
- Gatunek saprotroficzny. Na rozkładających się pniakach, zagrzebanym drewnie i żyznych glebach próchnicznych, latem i jesienią.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Porównaj szczególnie z Pluteus cervinus. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza do wiarygodnego oznaczenia.
Podobne gatunki
- Drobnołuszczak jeleni (Pluteus cervinus)
Pluteus cervinus ma wolne blaszki, które w dojrzałości stają się różowe, i nie ma charakterystycznych długich białych ryzomorfów u podstawy.
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Długie białe ryzomorfy u podstawy są użyteczną wskazówką i mogą sięgać głęboko w spróchniałe drewno lub próchnicę.