Szczegóły gatunku
Ozorek dębowy
Fistulina hepatica
Wymagana ostrożność
Zdjęcie: Strobilomyces · CC BY-SA 4.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Mięsisty czerwonobrązowy hubowaty owocnik przypominający wyglądem i przekrojem surową wątrobę.
Cechy rozpoznawcze
Wydziela czerwonawe krople; krótkie, oddzielone od siebie rurki na spodzie są białawe do różowych.
Wskazówki identyfikacyjne
Przy oznaczaniu sprawdź cały owocnik. Mięsisty czerwonobrązowy hubowaty owocnik przypominający wyglądem i przekrojem surową wątrobę. Wydziela czerwonawe krople; krótkie, oddzielone od siebie rurki na spodzie są białawe do różowych. Typowe siedlisko: Na starych dębach i kasztanach jadalnych, u podstawy pni, w szczelinach lub na pniakach.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- 5–20 cm szerokości i 2–6 cm grubości, wachlarzowaty do muszlowatego, krwistoczerwony do cielistoczerwonego i często galaretowato wilgotny.
- Hymenofor
- Pory początkowo bladoróżowe, później czerwonobrązowe; rurki są od siebie oddzielone.
- Trzon
- Trzonu brak lub jest bardzo krótki, gruby i boczny.
- Miąższ
- Ciemnoczerwony, soczysty i włóknisty; po przekrojeniu może wydzielać czerwony sok.
- Zapach
- Kwaśnawy do niewyróżniającego się.
- Wysyp zarodników
- Różowawożółtawy.
Siedlisko
Na starych dębach i kasztanach jadalnych, u podstawy pni, w szczelinach lub na pniakach.
Okres owocnikowania
lipiec, sierpień, wrzesień, październik
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Pasożytniczy
- Drzewa gospodarze
- Dąb (Quercus), Kasztan jadalny (Castanea)
- Podłoże
- Żywe drewno, Martwe drewno liściaste
- Uwagi
- Najczęściej na dębie i kasztanie jadalnym, szczególnie na drewnie uszkodzonym lub osłabionym.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Pseudoinonotus dryadeus, Laetiporus sulphureus. Oceń łącznie kształt i barwę kapelusza, powierzchnię zarodnikonośną, trzon, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.
Podobne gatunki
- Pseudoinonotus dryadeus
Jest bardziej ochrowy do brązowego, twardszy i nie ma charakterystycznego krwistoczerwonego, soczystego miąższu.
- Żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus)
Jest siarkowożółty do pomarańczowego i nie ma wątrobowoczerwonego miąższu ani oddzielnych rurek.
Ochrona gatunku
- Czerwona lista
- R – gatunek rzadki
- Uwagi
- Na słoweńskiej Czerwonej Liście: R – gatunek rzadki.