Szczegóły gatunku
Muchomor grubopochwowy
Amanita ovoidea
Wymagana ostrożność
Zdjęcie: Rocco Stasi · CC BY 3.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Bardzo duży biały muchomor z mięsistym kapeluszem, masywnym trzonem i grubą workowatą pochwą.
Cechy rozpoznawcze
Brzeg kapelusza jest często postrzępiony, a pierścień miękki i nietrwały; śmiertelnie trujące białe muchomory są niebezpiecznymi sobowtórami.
Wskazówki identyfikacyjne
Przy oznaczaniu sprawdź cały owocnik. Bardzo duży biały muchomor z mięsistym kapeluszem, masywnym trzonem i grubą workowatą pochwą. Brzeg kapelusza jest często postrzępiony, a pierścień miękki i nietrwały; śmiertelnie trujące białe muchomory są niebezpiecznymi sobowtórami. Typowe siedlisko: Ciepłe wapienne siedliska w lasach liściastych i śródziemnomorskich zaroślach.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Porównaj szczególnie z podobnymi gatunkami: Amanita strobiliformis, Amanita verna, Amanita virosa. Oceń łącznie kształt i barwę kapelusza, powierzchnię zarodnikonośną, trzon, zmiany miąższu i siedlisko. Pojedyncza cecha ani fotografia nie wystarcza; jeśli kluczowe cechy nie zgadzają się z opisem, nie uznawaj oznaczenia za potwierdzone.
Siedlisko
Ciepłe wapienne siedliska w lasach liściastych i śródziemnomorskich zaroślach.
Okres owocnikowania
czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad