Szczegóły gatunku
Gąska zielonka
Tricholoma equestre
Trujący
Zdjęcie: Tocekas · CC BY-SA 3.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
Opis
Żółtozielona gąska z żółtymi blaszkami, bez pierścienia.
Cechy rozpoznawcze
Kapelusz może być oliwkowozielony i drobno łuskowaty ku środkowi. Gatunek wiązano z ciężkimi zatruciami po wielokrotnym spożyciu i w katalogu oznaczono go jako trujący.
Wskazówki identyfikacyjne
Do oznaczenia sprawdź cały owocnik. Żółtozielona gąska z żółtymi blaszkami, bez pierścienia. Kapelusz może być oliwkowozielony i drobno łuskowaty ku środkowi. Gatunek wiązano z ciężkimi zatruciami po wielokrotnym spożyciu i w katalogu oznaczono go jako trujący. Typowe siedlisko: Głównie w piaszczystych borach sosnowych i innych lasach iglastych.
Szczegółowe cechy
- Kapelusz
- 5–8 cm, żółty do oliwkowożółtego, suchy, z drobnymi oliwkowobrązowymi do brązowych włókienkami lub łuskami, szczególnie ku środkowi.
- Hymenofor
- Blaszki jasno siarkowożółte, gęste, zatokowato wycięte przy trzonie.
- Trzon
- 5–10 × 0,5–1,2 cm, żółty, cylindryczny, bez pierścienia i zasnówki.
- Miąższ
- Białawy do żółtawego i jędrny; tuż pod powierzchnią często bardziej żółty.
- Zapach
- Charakterystycznie mączny.
- Wysyp zarodników
- Biały.
Wymiary
- Średnica kapelusza
- 5–8 cm
- Wysokość trzonu
- 5–10 cm
- Grubość trzonu
- 0,5–1,2 cm
Siedlisko
Głównie w piaszczystych borach sosnowych i innych lasach iglastych.
Okres owocnikowania
sierpień, wrzesień, październik, listopad
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Mikoryzowy
- Drzewa gospodarze
- Sosna (Pinus)
- Podłoże
- Piaszczysta gleba
- Uwagi
- Gatunek mikoryzowy, najczęściej związany z sosnami na piaszczystych glebach i w lasach iglastych.
Występowanie
- Uwagi
- W Europie występuje głównie na obszarach z borami sosnowymi i innymi lasami iglastymi.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Gąska siarkowa jest bardziej jednolicie siarkowożółta i ma silny nieprzyjemny zapach gazu świetlnego lub smoły. Muchomor zielonawy ma białe blaszki, pierścień i workowatą pochwę i zawsze trzeba go wykluczyć.
Podobne gatunki
- Gąska siarkowa (Tricholoma sulphureum) NIEBEZPIECZNY
Gąska siarkowa ma wyraźnie nieprzyjemny gazowy zapach i bardziej jednolicie siarkowożółtą barwę.
Ciekawostki
Czy wiesz, że? Gatunek był dawniej powszechnie uważany za jadalny, ale powiązano go z przypadkami rabdomiolizy po wielokrotnym spożyciu dużych ilości.