Szczegóły gatunku

Dzwonkówka trująca

Entoloma sinuatum

Trujący

Opis

Duża, jasna dzwonkówka, której żółtawe blaszki stają się różowe od różowego wysypu zarodników.

Cechy rozpoznawcze

Kapelusz jest gładki, szarawy do kremowego i często ma mączny zapach. Blaszki są charakterystycznie zatokowato wycięte przy trzonie.

Wskazówki identyfikacyjne

Duży, mięsisty grzyb z białawym do szaroochrowego kapeluszem, blaszkami początkowo żółtawymi, później różowymi i zatokowato wyciętymi przy trzonie oraz różowym wysypem zarodników. Często pachnie mącznie i rośnie w lasach liściastych na zasadowych glebach.

Szczegółowe cechy

Kapelusz: 6–15 cm, mięsisty, popielatoszary do szarobrązowego, początkowo półkulisty, później rozpostarty, często z szerokim garbkiem.
Hymenofor: Blaszki są początkowo białawe do żółtawych, później stają się różowe od zarodników; przy trzonie są charakterystycznie zatokowato wycięte.
Trzon: 6–12 cm, masywny, biały do lekko żółtawego, często zgrubiały u podstawy, bez pierścienia.
Miąższ: Biały i jędrny.
Zapach: Często mączny, przypominający świeżą mąkę.
Wysyp zarodników: Matoworóżowy.

Wymiary

Średnica kapelusza: 6–15 cm
Wysokość trzonu: 6–12 cm
Grubość trzonu: 1–2,5 cm

Siedlisko

W ciepłych lasach liściastych i parkach na glebach wapiennych.

Okres owocnikowania

czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik

Ekologia

Sposób odżywiania: Saprotroficzny
Drzewa gospodarze: Dąb (Quercus), Buk (Fagus)
Podłoże: Gleba
Gleba: Glinista

Występowanie

Uwagi: Europejski gatunek lasów liściastych i parków, zwykle na żyźniejszych glebach.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Calocybe gambosa owocnikuje wiosną, ma białe blaszki i biały wysyp zarodników. Clitopilus prunulus jest mniejszy i ma blaszki zbiegające na trzon. Różowy wysyp zarodników jest ważnym sygnałem ostrzegawczym.

Podobne gatunki

Ciekawostki

Czy wiesz, że? Różowa barwa dojrzałych blaszek pochodzi od różowego osadu zarodników i jest ważną cechą rodzaju Entoloma.

Źródła rozszerzonego opisu

ZALOGUJ Wróć do katalogu