Szczegóły gatunku
Czyreń osikowy
Phellinus tremulae
Niejadalny
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · Źródło zdjęcia · Licencja
.jpg){kind=link}
Opis
Twarda wieloletnia kopytowata huba pasożytująca głównie na osice i powodująca białą zgniliznę twardzieli.
Cechy rozpoznawcze
Owocnik może być duży i gruby, bocznie przyrośnięty, z niemal poziomym spodem. Górna powierzchnia jest szaroczarna do prawie czarnej i bardzo szorstka, spód brązowawy i drobno porowaty. Miąższ jest zdrewniały i twardy.
Wskazówki identyfikacyjne
Kluczowe połączenie cech to twardy ciemny kopytowaty owocnik na osice z brązowym porowatym spodem.
Szczegółowe cechy
- Hymenofor
- Owocnik może być duży i gruby, bocznie przyrośnięty, z niemal poziomym spodem.
- Miąższ
- Miąższ jest zdrewniały i twardy.
Siedlisko
Rośnie przez cały rok jako pasożyt na żywych i martwych częściach drzew liściastych, szczególnie osiki.
Okres owocnikowania
styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień
Ekologia
- Sposób odżywiania
- Pasożytniczy
- Drzewa gospodarze
- Topola / osika (Populus)
- Uwagi
- Rośnie przez cały rok jako pasożyt na żywych i martwych częściach drzew liściastych, szczególnie osiki.
Jak odróżnić od podobnych gatunków
Jest bardzo podobny do innych grzybów typu Phellinus, szczególnie Phellinus populicola. Drzewo gospodarza jest ważną wskazówką, ale do wiarygodnego oznaczenia mogą być potrzebne dodatkowe cechy.