Szczegóły gatunku

Czyreń ogniowy

Phellinus igniarius

Niejadalny
Czyreń ogniowy – Phellinus igniarius

Zdjęcie: Ilkka Kaita-aho · CC0 · Źródło zdjęcia · Licencja

Opis

Wieloletnia, bardzo twarda, kopytowata huba na wierzbach, z brązową do szaroczarnej powierzchnią i tytoniowobrązowym wnętrzem.

Cechy rozpoznawcze

Owocnik ma 5–20 cm lub więcej, jest bardzo gruby, kopytowaty i zdrewniały. Powierzchnia jest brązowa do niemal czarnej, pory bardzo drobne, a wnętrze jednolicie rdzawe do tytoniowobrązowego.

Wskazówki identyfikacyjne

Sprawdź twardy kopytowaty kształt, wzrost głównie na wierzbie oraz tytoniowobrązowe wnętrze z warstwami rurek.

Szczegółowe cechy

Hymenofor
Powierzchnia jest brązowa do niemal czarnej, pory bardzo drobne, a wnętrze jednolicie rdzawe do tytoniowobrązowego.

Siedlisko

Rośnie głównie na żywych i martwych wierzbach w wilgotnych siedliskach; wieloletnie owocniki są widoczne przez cały rok.

Okres owocnikowania

styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień

Ekologia

Drzewa gospodarze
Wierzba (Salix)
Gleba
Wilgotna
Uwagi
Rośnie głównie na żywych i martwych wierzbach w wilgotnych siedliskach; wieloletnie owocniki są widoczne przez cały rok.

Jak odróżnić od podobnych gatunków

Fomes fomentarius ma zwykle jaśniejszą szarą powierzchnię i inną budowę wewnętrzną; gatunki Phellinus mogą być trudne do oznaczenia.

Podobne gatunki

Źródła rozszerzonego opisu